18-01-2011

Daar was ik weer. Even een kleine update tussendoor. Er is het e.e.a. gewijzigd in mijn plannen wat het opleidingstraject betreft. In 1e instantie had ik gedachten om na het behalen van mijn privé brevet, uren op te gaan bouwen voor het commercieel brevet, waarbij in het laatste gedeelte te beginnen aan de ATPL (Airline Transport Pilot License) theorie. Maar aangezien de regelgeving voor de examens van het ATPL theorie-gedeelte wijzigt, heb ik besloten om het om te gooien.

Het is namelijk zo, dat als je VOOR 1 April je eerste ATPL examen doet, je 15 vakken hoeft te doen (is de oude regelgeving nog), en als je NA 1 April je eerste ATPL examen doet, er 22 moet halen! Dit geldt alleen als je zowel helicopter als fixed wing wil gaan halen. Juist, je snapt het al, ik wil beiden gaan doen. Eerst beroeps helicopter halen, daarna beroeps vleugelvliegtuigen. De combinatie heli-vliegen en zakenjets bijvoorbeeld, lijkt me een prachtig.

Lang verhaal, maar kort komt het hier op neer, dat ik ontslag genomen heb van mijn huidige job, om full-time als thuisstudie tegen de ATPL theorie aan te gaan! Oke, een hele uitdaging, geen inkomsten meer, maar met alles heb ik rekening gehouden. (tenminste, dat hoop ik :-) ) Dus ja, weer heel wat anders kan ik zeggen. Lekker uitslapen, croissants eten, koffie leuten, beetje films kijken.. Helaas, dat zit er niet in. Eerdaags komen de boeken/mappen binnen, en gaat het feest beginnen. Maar tot die tijd heb ik genoeg te doen. Doordat ik alsmaar met het vliegen bezig was/ben, is er hier heel wat blijven liggen dat ik nu mooi kan afhandelen, zoals menig hobby de deur uit doen, verkopen.. Interesse?? ;-)

Maar er is ook nog gevlogen! Zoals ik in de vorige blog aangaf, heb ik een vergunning om thuis te mogen landen. 18 December 2010 stond dat in de agenda, en het resultaat kun je hieronder vinden in de video..:



Tot de volgende maal!

13-11-2010

Als eerste mijn excuses dat ik zo laat deze blog plaats, exact een maand geleden had ik mijn praktijkexamen voor het PPL brevet. Reden is simpelweg dat ik er niet echt de tijd voor nam om hem te schrijven, het video editen wat ik ontdekt heb, is toch leuker. Tevens heb ik erg drukke werkweken achter de rug, met savonds nog cursussen, dan vulde ik de schaarse vrije tijd toch net even anders in ;-) Maar nu heb ik echt een ontspan-avond voor mezelf gepland, daar hoort dit ook bij, want ik wil geen afgeraffelde blog afleveren.

Het examen stond gepland op een vrijdagmiddag 15 oktober, en tevens hadden de examinator en de instructeur de zaterdagmorgen ook vrijgehouden, mocht het weer op vrijdag roet in het eten gooien. De weken voor het examen werd ik opnieuw platgegooid met theorie, gelukkig sleepte de instructeur me daar doorheen. De week voor het examen had ik daarom ook geheel vrijgenomen van het werk, om zo goed mogelijk voorbereid te zijn.

Vrijdagmorgen ging ik samen met Rob eerst een les doen, de laatste les voor het examen. Het weer was op dat moment goed, wetende dat de voorspelling was dat het in de middag zou gaan regenen.. Die laatste les ging goed, alles ging me erg soepel af. Tevreden naar binnen voor de bak koffie, en naar het theorielokaal, waar de examinator om 15:00hr zou zijn. Iets over 3 kwam hij binnenlopen, een ouwe rot in het vak leek hij me, al richting de vut-leeftijd en kwam erg ontspannen over. Aan elkaar voorgesteld, en als eerste kwam het weer ter sprake.. Nee, waarschijnlijk wordt het niets vanmiddag.. $%&@!)*# dacht ik, wanneer dan?? Afgesproken werd, om eerst de theorie door te nemen, dan zat dat er in ieder geval op, daarna een circuitje te vliegen en dan te bepalen of de rit doorging of niet. Zo gezegd, zo gedaan.

Nadat we de theorie doorgelopen hadden, en ik uitleg gegeven had waarom ik iets waar gepland had, (route naar Duitsland moest ik plannen), liepen we naar buiten waar de heli in de druipende regen stond te wachten. Hij zag eruit, alsof hij het liefst naar binnen wilde. Maar helaas voor hem, stapten we in, en begon ik aan de start-up procedure. Ondanks het weer, voelde dit veel beter dan allemaal theorievragen op je afgevuurd te krijgen. Hehe, heerlijk weer zitten in de heli, mij kan niks meer gebeuren. Het voelde meer dat de examinator als passagier meeging, dan dat hij mij een examen afnam. Iets in mijn achterhoofd hield me gelukkig bij de realiteit, en herinnerde mij eraan dat hij die dag toch wel bepaald of je slaagt of niet..

Aan de ene kant voelde het heerlijk onspannen, weer vliegen, aan de andere kant een kleine gezonde spanning: Wat vind hij ervan? We vertrokken voor een circuitje waarna hij aangaf dat we onze rit konden vervolgen, hij zag het wel zitten ondanks het slechte weer. Tja, ook dan moet je kunnen vliegen was de opmerking. Tuurlijk, dacht ik, maar als ik alleen moest vliegen, was ik niet gegaan met zulk weer. De wolkenbasis varieerde van 500ft tot 1000ft, en het regende behoorlijk. Een weerbeeld wat ik nog niet eerder zo slecht gehad had met het vliegen.. Daarom ik was ik behoorlijk met het weer bezig, waar zit de wolkenbasis, waar zit ander vliegverkeer, goed luisteren op de radio, en doordat ik lager vlieg, zocht ik naar open velden voor een eventuele autorotatie. Kortom, de workload was een stuk hoger dan normaal. Vanaf Zeewolde ging ik richting Barneveld, en daar in de buurt aangekomen gaf hij aan dat hij het wel prima vond, hij wilde naar Hilversum. Aan de hand van de kaart moest ik hem dan vertellen welke koers we dan moesten gaan vliegen, tijdsduur en of er genoeg brandstof voor was. Alles was prima en we vervolgden onze weg over de snelweg A1 richting Amersfoort. Tijdens het vliegen werd er weinig gepraat. Af en toe hoorde ik hem een deuntje fluiten door de intercom, wat er waarschijnlijk op leek dat hij wel tevreden was. Waar vliegen we nu? Bijna bij Amersfoort. Oke. En stil was het weer. Beiden genoten we van het vliegen, ondanks het weer. Ook dat weer is mooi, het was een spelletje waar we mee bezig waren. Het weer, de heli en wij, alleen dat type weer was gevaarlijker, of beter gezegd, uitdagender.

In de buurt van Hilversum vond hij het opnieuw prima, en wilde terug naar Lelystad. Op het vliegveld aangekomen, wilde hij nog wat verschillende autorotaties van me zien, op een helling landen, landen terwijl je je staartrotor niet kunt gebruiken, en nog wat andere oefeningen. Leuk was wel, de EFATO. Oftewel, een motoruitval terwijl je net vertrekt. Daar hij bij de andere autorotaties vooraf aankondigde wat hij wilde zien, zei hij dat bij deze keer niet: En we gaan weer vertrekken, hoorde ik, een normal take off. Plotseling drukte hij de collective volop naar beneden, waarna ik onmiddelijk de autorotatie inzette. Vanuit mijn ooghoeken zag ik, dat hij me aankeek, en redelijk droog hoorde ik in mijn headset: Oh, ik wilde je laten schrikken.. Helaas makker, dan moet je van betere huize komen en ik bracht de heli met de breedste grijns van die dag, naar de grond.

We gingen richting hangar, en toen de rotor nagenoeg tot stilstand was gekomen, gaf hij me de hand. Gefeliciteerd, hoorde ik hem zeggen, ik heb weinig aandachtspunten. Oke, zei ik, dank je. Maar het drong nog niet echt door dat ik die helikopter gewoon zelf mag besturen, mensen mee mag nemen, de wijde wereld in.. Nee, dat kwam later pas. Tjonge, ik ben helikopter piloot.. Een nog een keer extra krabben achter de oren, deed me dat meer en meer beseffen.. Dit was toch mijn droom? I did it!

Maaaaaaaaar, we zijn er nog lang niet. Nu heb ik wel mijn prive brevet, maar nu het commerciële gedeelte van de opleiding. Iets waar ik ook weer naar uit zie, laat maar komen die handel!

Update: De vergunning om thuis te mogen landen is ook binnen! Dit houdt in dat ik maximaal 12x per jaar thuis mag landen. En opstijgen uiteraard.. ;-) Je ziet het, het wordt al leuker..

19-09-2010

Het wordt weer tijd voor een update van mijn belevenissen, het is al weer 2 maand terug dat ik mijn laatste blog geschreven heb. Eigenlijk te lang geleden. Als ik zeg dat ik er geen tijd voor had, klinkt dat als een smoes, en misschien is dat gedeeltelijk ook wel zo. Want ik ben met iets nieuws begonnen, en daardoor is de blog wat naar de achtergrond gedrongen. Ik ben begonnen met alle lessen te gaan filmen, om deze later thuis terug te kijken, om er nog meer lering uit te halen en uiteraard om er leuke video's mee in elkaar te knutselen. Dat laatste vergt ook aardig wat tijd, en ben ik tussen het leren en lessen door nu druk mee, vandaar dat de blog wat achterblijft..

Maar niet getreurd, hier is hij dan. Het verhaal zelf wil ik kort en samengevat houden, je zult de onderstaande video's moeten bekijken om een idee te krijgen wat ik afgelopen tijd gedaan heb. Sowieso denk ik dat beeld en geluid mensen meer vermaakt dan een verhaal dus ga er maar eens goed voor zitten.. ;-)

Als eerste een video, waarbij de instructeur Settling with Power/Vortex Ring State laat zien, dit is een situatie waarbij de helikopter, eenvoudig uitgelegd, bijna tot geen voorwaartse snelheid heeft, en na een tijdje haast onbestuurbaar naar beneden dwarrelt met hoge snelheid. Een situatie waar je uiteraard niet in wilt komen. Doel van de les is, om het beginstadium van die situatie te leren ontdekken zodat je op tijd de situatie kunt herstellen. Erg leerzame en interessante les!


Dit was trouwens mijn allereerste in elkaar geknutselde video, toch niet gek voor een gek ;-)

In de volgende video zie je een dagje rondvluchten in Heerenveen. Op die dag heb ik daar ter plekke een praktijkles gehad, voordat de rondvluchten begonnen, en de rest van de dag mee geholpen als Ground Crew. Kort gezegd houdt dat in dat je helpt bij het in- en uitstappen van de mensen, zorgen dat dat veilig en snel gebeurd, de heli aftanken, met de mensen babbelen, van de zon genieten, kibbeling eten... afijn, je snapt het wel :-) Iets wat ik zeker vaker wil gaan doen! We hebben een leuk team, dus dat komt helemaal goed.. De video is opgenomen door een collega, die zo vriendelijk was de camera een ritje mee te nemen.



Maar m'n grootste trots tot nu toe aan video's is wel de volgende.. Ik heb hier 6 a 7 uur aan geknutseld tot ik tevreden was over het resultaat en die mag er zijn dacht ik. Het is een compilatie van mijn allereerste solo navigatie. Dus voor het eerst alleen landen op andere vliegvelden! Spannend! Gelukkig ging het me allemaal goed af, ook met het navigeren had ik geen problemen. GPS heeft de heli ook, maar je moet het ook primitief met de kaart kunnen, en dat is zeker gelukt. Ik vloog m'n solo van Lelystad naar Hoogeveen, daar geland, korte pauze en toen door naar Teuge. Even gebabbeld met een collega en toen weer terug naar Lelystad. Het weer was prachtig.. Meer wil ik er niet over vertellen, check de video en oordeel zelf..:



Abonneren op mijn videokanaal kan hier: Klikkerdeklik. Bij het plaatsen van nieuwe video's, wordt je automatisch op de hoogte gesteld door email.

Blijf dus naast deze blog ook mijn kanaal op YouTube in de gaten houden, mocht je het leuk vinden om mijn belevenissen te volgen. Momenteel zit ik op ongeveer 40 uur vliegen, minimaal is 45 om examen te mogen doen voor je privé brevet, dus nog maar een paar te gaan, en hopelijk kan ik jullie dan vertellen dat ik er weer een streepje bij heb..

Dit was het dan voor deze keer, geen boeiend verhaal zoals de vorige keer, maar het is de bedoeling dat de video's je weten te boeien :-)

Aanstaande vrijdag ga ik m'n 2e solo navigatie doen, driehoek Lelystad, Nordhorn (Duitsland) en Teuge. Daarna beginnen de examentrainingen..

Bis zum nächsten Mal!

12-07-2010

Daar waren we weer.. Wegens tijdsgebrek en het idee dat een opsomming van een aantal lessen niet echt een spannend verhaal zou worden, heb ik even een tijdje niet geschreven. Maar ondertussen heb ik mijn 1e solo gevlogen, dat is wel een verhaal waard dacht ik. Tevens kan ik tussendoor melden dat ik ook geslaagd ben voor Radio-Telefonie praktijk. Ook weer in de pocket..!

Een paar lessen terug had de instructeur me al voorzichtig laten merken dat de 1e solo er aan ging komen, er natuurlijk erg oplettend, hoe ik daar op reageerde. "Hoe vind je dat.." "Ja, heftig" antwoordde ik, waarna me gelijk bedacht dat ik het helemaal niet zo heftig vond en waarom ik dan toch eigenlijk "heftig" zei. Waarschijnlijk omdat ik niet al te nuchter over wilde komen. Maar zo ervoer ik het wel: gewoon rustig en had er juist erg veel zin in! "Je moet er maar eens een weekend over slapen", hoorde ik aan de andere kant van de tafel, maar zelf zat ik al te dagdromen dat ik al alleen vloog..

2 weken geleden op zaterdag was het dan zover. Na een normale praktijkles, noodstops, noodlandingen, oppakken, neerzetten e.d., kijken of je lekker in je vel zit, geen gekke fouten maakt, kwam de instructeur met een brede grijns op z'n gezicht met de mededeling dat hij ging uitstappen en dat ik maar eens 3 circuitjes alleen moest vliegen. "Prima!". Hij zou blijven wachten aan de rand van het vliegveld met een radio in de hand, mocht ik hem op willen roepen of andersom.

Ik deed m'n normale checks en tilde de heli van de grond. Even een rondje draaien om te zien of er landend of vertrekkend verkeer was, 'de kust is veilig' en opstijgen dan maar! Ik vloog voor mijn idee de circuitjes strakker dan ik ooit gedaan had. Misschien leek het wel zo, maar de instructeur kwam als bevestiging met de mededeling dat hij het heel netjes vond. Mooi zo! Ik wil meer!

Na de 3 circuitjes nog 2 gevlogen, puur omdat de stemming er goed in zat, daarna de heli aan de grond gezet en tijd voor de koffie. Moe maar voldaan hoorde ik een goed commentaar van de ´verslaggever´ aan.

Maar eigenlijk het mooiste kwam nog:
Afgelopen zaterdag, ik ging naar Lelystad met het idee dat ik weer een normale les van Rob zou krijgen, maar integendeel. Tijdens de briefing kwam Rob met zijn idee, dat als de les goed ging, ik maar eens met de kaart alleen op pad moest, een rondje Flevoland zou wel leuk zijn. Totaal niet verwacht, maar dat leek me een goed plan! Kom maar op! Na de les stapte hij weer uit. "Volg de randmeren maar, dan komt het wel goed. Bij Lelystad zit 1 natuurgebied, even om denken om daar omheen te vliegen". "Klinkt goed", dacht ik, "maar nu nog doen..". Toen Rob uitstapte, weer de normale checks gedaan, en hup, opstijgen met die hap. 2 circuitjes gevlogen volgens afspraak, daarna de wijde wereld in!

Ik vloog richting Harderwijk, met beide tanks boordevol, ik kon alle kanten op.. Dit is pas vrijheid! Zelf je ding bepalen met die speelbal in de lucht..! Weer kwam die onvermijdelijke grijns opzetten.. Je zou er kramp van in je kaken krijgen.

Toen ik richting Harderwijk ging, en eigenlijk het rondje moest gaan starten wat Rob voorgesteld had, dacht ik, hallo, ik fladder gewoon richting huis, daar de boel verkennen, bij familie over fladderen, dat leek me veel leuker dan de polder rond! Zo gezegd, zo gedaan. Pretpark Walibi overgestoken, en direct kwam het huis weer in vizier. Pa en Ma stonden al weer in het gazon te gebaren dat ik moest landen (of was het zwaaien..?) Toen richting Doornspijk, het plaatsje waar ik woon. Raar gezicht om dat van bovenaf te zien, maar erg leuk. Van vrienden wist ik dat ze gingen zwemmen, de straatnaam had ik alleen gehoord van ze, die ik normaal met de auto wel weet te vinden. Maar van bovenaf ziet er het wel wat anders uit. Dus maar gewoon de weg gevolgd vanaf ons huis, alsof ik in de auto reed. Zo kwam ik bij de bewuste weg uit waar ze ergens lagen te pootje baden.. Ik meende ze te zien, ze liepen net weg bij het zwembad om onder de bomen te verdwijnen. Helaas waren er meer bomen dan zwembaden, dus een 2e keer lager overvliegen om te kijken of hun het waren, zat er niet in. Wel het lager overvliegen, maar ik vond ze niet meer. Ai.. Dan maar koers richting huize zwager en zus. Eens kijken of die thuis zijn. 2 rondjes om gedraaid, maar geen teken van leven. Dan m'n andere zwager en zus eens proberen, wie weet hebben die 'de koffie warm'. Ook daar waren ze ondergedoken leek het wel, voor de gehaktmolen waar ik in naderde. Meende even dat de zus van m'n zwager stond te zwaaien, maar toen ging ik al weer richting bebouwde kom. Opletten, nu weer naar de 1000 ft. Anders krijg je boze gezichten vanaf de grond. Alhoewel het me machtig gaaf lijkt om eens laag over te scheren..! "M'n broer", dacht ik, die zit vast op het terras. Helaas vond Cafe Halfweg het nodig om parasols te plaatsen op het terras, ik kon niet zien of er wat onder zat! Die dingen hebben dus ook z'n nadelen, nooit gedacht.. ;-) De Goorkolk, de badplaats van Doornspijk, zocht ook menig Doornspijker verkoeling en rust, en zal waarschijnlijk geïrriteerd omhoog gekeken hebben, toen ik overvloog. "Sorry, ik geniet nu even, ik ben zo weg..".

Toen ik het idee had dat ik Doornspijk wel gezien had, even naar de haven van Elburg gevlogen, ook hier weer herinneringen opgehaald, menig uurtje varen hier doorgebracht.. 'Zonnebril op, borrelnootjes, chips en bier bij de hand, radiootje aan, met vrienden richting het eiland om daar verder te 'bakken' in de zon.. Heerlijke ontspannen tijd was dat. Gaat zeker weer komen!

Ondertussen merkte ik dat ik wel wat zere voeten kreeg, ik had geen benul van tijd, maar gokte dat ik al wel een 3 kwartier onderweg was. Ik wilde de tijd ook niet in de gaten houden, de brandstofmeter en m'n lichamelijke conditie vertelden me de meest waardevolle informatie om door te gaan of niet. Het weer was prachtig op dat moment, terwijl er regen/hagel/onweer/windstoten op komst waren, die op dat moment België onveilig maakte, en Nederland opzochten.

Met het gegeven in m'n hoofd dat het nog wel een kwartier terug vliegen was naar het veld, en misschien nog wel een kleine speurtocht werd, besloot ik na een rondje boven partyhotel 't Haasje in Kampen, de terugtocht te beginnen. Bijna het einde van de, voor mij, eerste echte vrijheid-solo-vlucht. Iets om nooit weer te vergeten.. Net voor m'n verjaardag.. Net voor de WK-finale 2010.. Precies in de week dat de Belastingsdienst me een leuke zak geld terug geeft.. Reden des te meer de dag af sluiten op het terras met de parasollen, met de vrienden die terug kwamen van het zwembad. Proost!

"Was jij dat die overvloog..?" "Ja..."
"Geloof ik niet.."
"Alleen..?"
...
"Vertel hoe het zwembad er uit zag.." "Rechthoekig, aan de voorkant een brede trap, jullie liepen rechts, huis stond aan de andere kant van het bad, 1 liep met een luchtbed..."
...
"Verrek, het klopt ook nog..."

Verbaasde gezichten verschenen.. Tja, over een paar maand mogen jullie zelf de parasollen van bovenaf bekijken!

Tot de volgende vlucht, ik 'vlucht' er even tussenuit..

30-05-2010
Zojuist de uitzending van de finale van X-factor gezien, die ik altijd alle uitzendingen hebt gevolgd. Ik hou ook erg van muziek, wat dingetjes in de muziek gedaan voor de hobby, speel al jaren keyboard, waar ik ook erg m'n gevoel op kwijt kan. Waarom begin ik nu over X-factor zul je denken.. Dit omdat ik daar ook allemaal mensen zie, die hun droom achterna jagen. DAT vond ik vooral het mooie aan alle afleveringen. En DAT is wat ik eigenlijk ook wil meegeven voor iedereen die dit leest: Als je een droom hebt, en je krijgt de kans, pak hem dan aan! Vaak krijg ik te horen, de opleiding kost erg veel geld, en het risico dat je een baan krijgt is zo klein, waarom begin je er dan aan.. Maar ik zal blijven doorgaan, net zolang tot ik op de plek zit waar ik me goed voel. En al duurt het bij wijze van spreken m'n hele leven om de lening af te lossen, geld is niet het belangrijkste.. Als ik m'n droom kan waarmaken ben ik pas een tevreden man.. En ik ben ondertussen hard bezig om die droom te verwezenlijken, het gaat me eigenlijk niet snel genoeg zo naast m'n fulltime baan, maar te snel is ook niet goed. Maar m'n punt is, ook buiten de luchtvaart om: Follow your dream, if you can!

Ha, even m'n gevoel kwijt op het toestenbord van de laptop, is een keer wat anders dan op een keyboard. Maar goed, de praktijklessen. Vorige week zaterdag stond de skill-test in de planning, een soort tussentijdse praktische toets. Dit om te kijken in hoeverre je het leerproces goed genoeg oppikt en of er inderdaad wel een kans van slagen op een brevet in zit. Ik moest alle oefeningen laten zien die in de lessen er voor geweest waren, om te bewijzen dat ik dat wel kon. Normale, klimmende en dalende bochten maken, koers en hoogte houden, snelheid verlagen/verhogen en toch op hoogte blijven, circuit vliegen, hoveren, taxiën, neerzetten, oppakken, alles kwam aan bod. Ik was er redelijk tevreden over. En het advies was: DOORGAAN! Heerlijk.. Na mijn les moest nog iemand anders even vliegen op de heli, waarbij diegene moest doen alsof de instructeur en ik passagiers waren. Dit voor zijn commerciële brevet. Dus nog mooi even een ritje als passagier meegepikt, is nooit weg natuurlijk :-)

Gisteren stond voor het eerst 2 lessen op 1 dag in de planning, behoorlijk intensief kan ik je vertellen. Gisteravond was ik daarom wat minder gezellig voor de vrienden, maar ach, je weet waar je het voor doet. Even een flugeltje extra, en je knapt weer op. Het begin van de eerste les ging niet zo denderend, terwijl ik me wel fit voelde. Ik deed bij de startprocedures een verkeerde handeling waardoor de motor afsloeg. En bij het circuit uitvliegen moet je op de voorgeschreven hoogte het circuit verlaten, maar daar bleef ik rustig doorklimmen, dus greep de instructeur in. Maar...van je fouten leer je het meest, dus dit zal me niet meer gebeuren. De eerste 10 minuten ben ik dus niet zo trots op, snap ook niet hoe ik het had, maar na die 10 minuten kwam het weer in me los. Het ging weer heerlijk.. Veel getaxied, gehoverd, hover autorotatie, running take off.. Het zijn allemaal termen, maar ik zal proberen uit te leggen wat ik gisteren allemaal heb mogen spelen met de heli, want dat was het, SPELEN :-)

Een vierkantje hoveren, 1 meter boven de grond, dus eigenlijk een vierkant rondje om de heli landingsplaats hoveren. Bij elke hoek, 90 graden verder draaien en dan naar het volgende punt. Maar dan met zulk strak beleid dat het moet lijken alsof je op een geleiderail vastzit, zo precies moet het. En dat terwijl de wind nog steeds uit dezelfde hoek blijft komen, dus elk gedeelte van het vierkant staan je controls op een andere manier. Je bent dus eigenlijk continu aan het spelen met de controls, de heli en de wind. Jij bent de baas, niet de wind of de heli! Daarna datzelfde vierkantje met de neus 1 kant op, gedurende het hele vierkantje. Al schuifend naar links toe, tot de 1e hoek. Nu dat gedeelte achteruit taxiën. Dat gaat eigenlijk op gevoel, je hebt van te voren gekeken of er niet wat achter je zit, daarna kijk je weer voor je en stuur je op je gevoel de heli in z'n 'achteruit'. Daarna schuivend naar rechts, naar de hoek, en het vierkantje weer afmakend naar je beginhoek, gewoon naar voren taxiën. Misschien omschrijf ik het niet helemaal begrijpelijk, het beste kun je het gewoon zien of meemaken, en dat laatste mag je als ik m'n brevet op zak heb, of ga het zelf ervaren! :-)

Wat ook leuk was, als een soort sleetje in de sneeuw, al skiënd door het gras heen schuiven. Eerst rechtuit, waarbij de heli iets voorover hangt, niet teveel, anders duik je de grond in.. Daarna ook met bochtjes, dus terwijl je glijdt, naar links hangen zodat je op de linkerskid aan het 'skiën' bent, daarna op de rechter proberen. Nu snap je misschien wat ik bedoel met 'spelen'. Bovenstaande zul je met een vliegtuig nooit redden. Dat maakt heli-vliegen zo leuk!

Ook zijwaarts taxiën op de taxibaan heb ik gedaan. Erg leuk! Je gaat eigenlijk gewoon rechtuit, en terwijl je de gele taxi-lijn blijft volgen, draai je de heli langzaam 90 graden naar rechts, zodat je zijwaarts over de taxi-baan taxiëd. En terwijl je nog steeds blijft zorgen dat je over de gele lijn blijft gaan, weer bijdraaien, rechtuit taxiën en nu over links. Dat 'spelen' kreeg ik allemaal in de 2e les gistermiddag, en ik had gedacht dat die juist minder goed zou gaan, omdat de 1 uur vliegen al veel concentratie van je vergt. Maar juist de 2e ging beter dan de 1e les.

Conclusie: ik heb heerlijk gespeeld gisteren, het weer was ook weer goed, vooral die 2e les het meest genoten van alle lessen tot nu toe. Dus dat ik dan gisteravond moe was, vond ik niet zo erg, er was een zeer voldaan gevoel voor in de plaats van die dag. Op naar aanstaande vrijdag, de volgende 2 lessen!

Als laatste heb ik nog een video voor jullie in petto, deze is vorige week tijdens de les gemaakt, het oefenen van een autorotatie - noodlanding:

10-05-2010

Les 6 stond die dag in de planning, 5 dagen later dan les 5. Je ziet het, de rem is er af! In deze blog wil ik het niet hebben over de praktijkles vliegen, die was kort samengevat: pittig, veel hoveren, taxiën, neerzetten, oppakken, 3x circuit vliegen (opstijgen, rondje vliegen en gelijk weer landen) en dat met een leuke crosswind (zijwind) die op zijn manier de heli en dus mij het moeilijk maakte. Maar wel erg leerzaam.

In deze blog wil ik de eerste RT praktijkavond doornemen. RT staat voor Radio Telefonie, hetgeen inhoudt dat je weet hoe je op de juiste manier communiceert vanuit de lucht met een luchtverkeersleider op de grond. Ik kwam rond half 7 's avonds thuis van het vliegen, snel gegeten, daarna gelijk de computer opgestart om in te loggen. 'In te loggen..?' Ja, die praktijkcursus is heel handig opgezet:

Vroeger werden de lessen klassikaal gegeven bij bijv. een vliegschool. Tegenwoordig met internet gaat dat wat handiger. Iedereen volgt de les thuis via het internet. Het enige wat je nodig hebt, is een headsetje (Thanks Bart...eh....Cordys) computer of laptop en uiteraard een internetverbinding. Je moet wat software installeren, inloggen, en hup, opeens zit je met 7 man (ons klasje) te babbelen met elkaar over internet. Zo kun je dus thuisblijven, en een ander voordeel is, dat je elkaar niet ziet. In het echt met het vliegen zie je elkaar ook niet, dus het maakt het alleen maar realistischer.

Eerst werd even de voorstel-rondje gedaan, even uitleggen wie je bent en wat je doet. Daarna het eerste hoofdstuk vluchtig doorgenomen die we opgestuurd hadden gekregen per post, en toen begon het echte werk. Alle 6 cursisten kreeg een opdracht, wat er feitelijk gebeurd, 6 man die 'vliegt' en de 7e man is de luchtverkeersleider. Een opdracht die ik o.a. moest doen:

De N555BK is een Cessna Citation die geparkeerd staat op de East Apron van
Schiphol. Je hebt ATIS informatie Q ontvangen. Begin met het maken van een proefoproep op Schiphol Delivery frequentie (121.900), je bent een VFR vlucht naar Bremen.

Ter verduidelijking, N555BK is het registratienummer van je vliegtuig (Cessna Citation) en ATIS is een automatisch gesproken weerbericht op een bepaalde freqentie met volgletter Q. VFR betekent letterlijk, Visual Flight Rules: vliegen onder zichtcondities.

Bovenstaande opdracht moet je dan uitwerken tot normale communicatie, die gebruikelijk is in de luchtvaart. Alle 6 zaten we elk om beurt met de luchtverkeersleider te babbelen, oftewel je opdracht te 'vliegen'. Bijvoorbeeld je motor mogen starten, moet je ook voor toestemming vragen, dat gaat dan als volgt:

Vliegtuig:
‘Cessna Citation, Parked at Schiphol East,
VFR to Bremen, Information Quebec (received),
Request start-up, N555BK’

Luchtverkeersleider:
‘NBK, roger,
Startup is approved
Information Q is correct
QNH 1003
Time is .02, runway 22’

Vliegtuig:
‘Start-up approved
QNH 1003
Runway 22
Time checked, NBK’

In het eerste gedeelte vertel je eigenlijk wie je bent en wat je wilt, de luchtverkeersleider reageert daarop, en geeft toestemming om je motor te starten. Die gegevens die hij doorgeeft, noem jij daarna opnieuw op om er zeker van te zijn dat er niet iets verkeerd verstaan is. Zo deden we ieder een 3-tal opdrachten, en als laatste bekeken we samen online een aantal plattegronden van 5 verschillende grote luchthavens, zodat je weet wat en waar je iets op een luchthaven vindt.

Gelukkig had ik van te voren een Red-Bull gehad, dat was zeker nodig na zo'n pittig dagje vliegen. En Engels is al niet mijn sterkste kant, dus ik moest de aandacht 's avonds nog goed er bij houden! Ik ben ook bezig met een cursus Engels, om alles bij te schaven, series/films bekijken zonder ondertiteling, engelse boeken lezen, maar je kunt niet alles tegelijk.. :-) Maar we stomen rustig door, het 1 na het ander.

Aanstaande maandag gaan we nog een leuk dagje beleven. Met een aantal leerlingen van de vliegschool richting vliegveld Eelde, om daar wat te oefenen met brandblussen e.d. op vliegtuigen. Vooraf moet je ook weer wat leren, wat vanavond in de planning stond en nog staat, maar ik dacht opeens dat ik eerst bovenstaand verhaal maar eens uit de mouw moest gaan schudden, want de komende dagen gaat er anders toch niet van komen..
Druk druk druk.. Maar we blijven lachen :-)

05-05-2010

Laat ik beginnen met de 3 theorie examens, die ik 13 april moest afleggen. Navigatie, menselijke beperkingen en radio telefonie. Voor de beide laatste vakken maar ieder 1 fout, en navigatie 3 fout. Mooie resultaten dus. Leuk om te vermelden waar ik wel trots op ben, dat ik later een mailtje kreeg van de vliegschool, waarin stond dat ik alles (de andere 4 in februari) in een recordtijd gehaald had. (de theorie naast je volledige baan doen). Dus dat is ook weer een mooie opsteker voor de commerciële theorie die later komt: dat moet dan ook wel goed komen lijkt me.

Bevrijdingsdag, vele mensen genoten van de vele festivals, maar ik genoot die middag van de vrijheid in het luchtruim. En wat een prachtig weer hadden we opnieuw. De punten die ik me voorgenomen had van de vorige les, had ik i.i.g. in me zak, letterlijk: ik was op tijd, aantal 50 centen mee voor dat bruine vocht en na de les geen afspraak gepland. Maar goed ook, gisteravond was ik pas kwart voor 9 thuis, en dat vanaf 14:00 op het vliegveld.. Dat het zo'n lange dag werd, was omdat we uitgebreid naar het weer gekeken hebben, uitgebreide pre-flight inspectie gedaan, ruim een uur gevlogen, en een lange debriefing na de tijd gehad, tevens de weekenden vastgelegd tot de zomervakantie om elke zaterdag 2 uur te lessen. Zal tevens tussendoor nog wat vrije dagen van het werk opnemen, om nog wat meer uren te kunnen pakken.
De andere lessen waren ook erg leerzaam, maar die van gisteren toch wel het meest tot nu toe vond ik. Alles uitgebreid behandeld, en na een uur vliegen moesten we tanken, had je even rust, en bij het vertrekken van de pomp had ik echt zoiets van, 'ik wil nog een uur..'..

Maar wat is er deze les gebeurd? In elke blog wil ik een bepaald onderdeel behandelden, zodat de blogs niet een saaie opsomming van punten worden, het moet wel leuk leesbaar blijven. Daarom deze keer: Het vliegen over je eigen huis..

In eerste instantie zou ik vandaag lessen, maar de instructeur belde dinsdag met de vraag of ik niet een dag eerder kon. Prima, het maakte voor mij niet uit. Toen bedacht ik me opeens dat het misschien wel leuk zou zijn, om voor Pa, die die dag jarig was, over ons huis te vliegen. Hij is ook altijd gefascineerd door het vliegen. Dus aan de instructeur gevraagd of dat mogelijk was: 'geen probleem' en na het opstijgen van Lelystad, direct richting het Veluwemeer, over een eilandje, richting Nunspeet en daar begon het zoeken voor me. Ik kan je vertellen dat wegen en huizen zoeken vanuit de lucht erg moeilijk is. Het wegennet lijkt opeens totaal anders dan hoe je denkt dat het eruit zal zien als je altijd in een auto rijdt. Dus je gaat op zoek naar herkenningspunten. Nunspeet kun je zien liggen, en ik wist dat ik dan zoeken moest tussen Nunspeet en het Veluwemeer in. Tegelijkertijd op zoek naar een aantal schuren van de buurman, die als rijtjeswoningen aan elkaar geplakt zijn.Op een gegeven moment zag ik die, maar het huis wat er bij stond, klopte niet met die van de buurman. Maar ik had wel een idee, een kilometer hier verderop van huis, heeft iemand die zelfde schuren. Zo wist ik wel dat ik in de buurt zat. Dus maar gewoon recht er op af, en hoe dichter je het nadert, des te beter je de omgeving herkent. Het duurde dus niet lang, of ik zag ons huis liggen. Ondertussen moet je zelf nog blijven vliegen, dat gek genoeg al gedeeltelijk automatisch gaat, zonder dat je er bij nadenkt.

Thuis werd voor de buren de verjaardag gehouden van Pa, en Ma wist ervan dat ik zou overvliegen. Toen zij op een gegeven geronk hoorde, riep ze: 'Dat moet Wilfred zijn die overvliegt!' Iedereen snel naar buiten, maar helaas...... Het was een sportvliegtuig.. Toen begon bij iedereen wel een lichtje te branden: waarschijnlijk komt die gek van 26 zo overvliegen. We waren pas later vertrokken vanaf Lelystad, doordat we alles uitgebreid behandeld hadden, dus rond etenstijd kwam ik pas aantoeren richting huis. Eerst recht over het huis heen, rechterbocht ingezet, en daar zag ik Pa en Ma al buiten staan. Even een 8-tje ingezet, om nog eens goed over te vliegen, de instructeur zat ondertussen met m'n camera foto's te maken. Toen voelde ik me al wat piloot: 'Hij is fotograaf, ik moet zorgen dat ik zo strak mogelijk vlieg in de bocht, zodat hij zo goed mogelijk de foto's kon schieten..' Terug naar de werkelijkheid: ik ben bezig met praktijkles 5. De buren hadden hun avondeten onderbroken hoorde ik later, die stonden in no-time ook bij Pa en Ma te zwaaien. Ik denk omhoog, kan me niet voorstellen dat iedereen naar elkaar zwaaide op 30 m2 ;-) Al met al een erg mooi gezicht vanuit de lucht, geeft een heerlijk gevoel kan ik je zeggen, zelf vliegen over je eigen thuis.

Maar er moest ook nog gelest worden, ik moest het taxiën en hoveren nog menig keer oefenen, dus de vlucht ging weer verder richting Harderwijk. Bij Zeewolde nog wat oefeningen gedaan, richting het vliegveld en daar na de landing bovengenoemde punten geoefend.

Leuk detail: toen we ons huis naderen, zei de instructeur dat dat een prima plek is om ook eens te landen. Gaaf! Dus dit gaat zeker in de toekomst nog gebeuren, een belevenis die je zeker hier ook weer terug gaat vinden! Ook m'n gedachte dat Marine en Luchtmacht uit m'n hoofd moeten, is weer terug gekeerd: Hoorde van de instructeur dat iemand ouder dan 26, gedeeltelijk eerst commercieel gelest, nu bij de Luchtmacht vliegt, omdat ze te kort komen. Dus de mogelijkheid is altijd nog aanwezig! Dat deed me goed toen ik dat hoorde. Ik zie mezelf al in een heli van de Marine vliegen..Droom droom droom.. Maar ook trauma en KLPD lijkt me gaaf: dat ik in deze wereld wil blijven is zeker, waar ik uiteindelijk terecht kom: nog geen idee..

A.s. maandag is de volgende les: stay tuned!