12-11-2012

Niets, maar dan ook helemaal niets heb ik gemerkt. Toen ik mijn blinddoek afdeed, was ik voor de komende 5 minuten even helemaal van de leg af. Niets is zo leuk als een verrassingsfeestje! Dit allemaal georganiseerd door mijn vriendin, iemand die zulke geheimpjes nooit snel voor zich kan houden. Dus toen ik geblinddoekt en wel richting een lokatie ging, waarvan ik wel een idee had, maar verder niets, vroeg ik ook voor de grap aan haar of zij het wel echt zelf was. Ik voelde dat dit een prachtige avond ging worden..



Het was de bedoeling om die avond te gaan borrelen met familie, iedereen zou wat hapjes en drankjes meenemen, alles op 1 hoop gooien, en klaar is je maaltijd. Leuk! Ik had recent mijn commerciele brevet voor helivliegen gehaald en dacht: 'Misschien dat er vanavond nog wel een taart bij is, of zelfs een cadeau. Ach, als het maar een gezellige avond is'.

'Weet je wat, we rijden ieder een stuk. Ik rij wel heen, rij jij terug..' (De mannen snappen hem. Als vrouwen deze snappen, zijn ze alcohol verslaafd) Ze liet het toe. Ik starte de auto en weg waren we. Maar na 10 mtr moest ik toch echt uitstappen. Bij haar kwamen naast de pretogen, ook een theedoek tevoorschijn. Die moest ik om. 'Aah, dacht ik, het gaat beginnen'.

'Normaal ben je altijd zo kletsend, nu zeg je bijna niks, vind je het wel leuk?' 'Tuurlijk vind ik het leuk, man, stil nou, ik probeer vanachter m'n blinddoek te concentreren waar we rijden'. 'Zijn ze ook aan het tennissen?' 'Hallo Jumbo'. Ik wist precies waar we reden. Totdat de rotonde kwam.. Van de 6 rondjes, was ik na 3 de tel kwijt. Shit! Andere tactiek toepassen. Rechtdoor is een camping. Links bebouwde kom in, moet ze dus zachter gaan rijden. Rechts blijft een 80 km/h weg, flauw naar links. Die gaat werken, dacht ik. En ja hoor, de bebouwde kom in. Ze slaat links af. 'Gaan we naar je ouders?' Gelijk daarna sloeg ze rechtsaf. Oei! Hier ben ik in geen jaren geweest. Ik gaf de moed op. Links, rechts, drempels, hard, zacht, ik had geen idee meer waar we waren. Van allerlei feestlokaties spookten door mijn hoofd.

We reden weer een rotonde op. He, dacht ik, dit is een grote, daar is er maar 1 van in de omgeving. 'Hallo Elburg' klonk ik triomphantelijk. 'Hmm, ik vind je stom' hoorde ik naast me. Wacht, ik moet haar weer opvrolijken. 'Als het goed is komt er zo een drempel toch?' vroeg ik, terwijl ik dacht, die komt niet. Ze was weer vrolijk, dacht dat ik het 'mishad'.

We rijden de weg in die ik uit duizenden herken, bijna heel mijn rijbewijs-leven lang kwam ik hier elke dag over, naar het huis van mijn ouders. 'Oke, dus toch thuis'. Toch een 'gewone' borrelavond dacht ik. We stapten uit, ik wilde stoer doen, en gelijk achter de auto langs lopen naar de achterdeur. 'Nee, deze kant op'. Ze draaide me om, en gelijk was de hele rit geconcentreerd zijn waar we reden, teniet gedaan: ik zou niet weten welke kant we op liepen.. Ik liep langzamer, voelde met m'n voeten, ik verwachte een drempel. Maar deze kwam niet..

'Pas op je hoofd voor de deken'. Huh? Sinds wanneer zit er een deken boven de achterdeur? Ik voelde met mijn hand boven mijn hoofd, en inderdaad, een deken. 'Doe je blinddoek maar af!' Ik verwachte mijn familie te zien, maar integendeel..

'Tadaaaaaaa!' BAM! De inhoud van de confittieshooters schoten door de lucht. De familie was er inderdaad, maar ook mijn vrienden en schoonfamilie. Even voelde ik me zwevend. Heel raar moment. Ik zag dat ik in de schuur was, die supergezellig ingericht was, met zelfs zaagsel en herfstbladeren op de vloer. Maar ik snapte totaal niet hoe de schuur in elkaar zat. 'Wie heeft dit geregeld?' 'Je vriendin'. Ik draaide me om en keek weer in dezelfde pretogen als eerder die avond. Ik geloofde het niet. Heel veel mensen hebben meegespeeld, nergens maar dan ook nergens heb ik ook maar iets vernomen. Niets. Dat is nog eens een verrassing. Ik wilde er wat langer mee wachten, maar ach, kom laten we het nu doen zei ik, dit is een mooi moment nu iedereen die me dierbaar is, hier samen is:

27 September 2013 hopen we te trouwen!

Een aantal foto's van het feestje vind je hier.

20-01-2012

Terwijl ik in vlagen de film Vertical Limit voorbij zie flitsen op een bekend tv kanaal, borrelt het in mijn bovenkamer: 'Ja, daar heb ik ook mee te maken' en 'Ja, ook aan vliegen zitten risico's.' Het brengt me tot de inspiratie om het volgende verhaal van mijn profcheck uit mijn mouw te schudden.

Vorige week zaterdag stond mijn profcheck op de planning. Voor helikopters moet je eens per jaar een praktijkexamen afleggen. Oftewel: Kijken, zoals de instructeur het noemt, 'of je nog op de mensheid losgelaten mag worden'. Ik vind het wel grappig verwoord eerlijk gezegd. Je moet er ook op rekenen dat je pas echt begint met leren nadat je je prive brevet voor de vliegerij haalt, net zo goed als na het halen van je rijbewijs. Je kent de basis, kunt redelijk noodlandingen maken, in ieder geval dat je het hoogstwaarschijnlijk levend vanaf brengt en je kent de regels aardig. "Kom, we geven die persoon een prive brevet." Pas dan ga je echt leren. Je komt alleen voor kleine en grote beslissingen te staan. Waar eerst de instructeur naast je zat, als grote hulp in nood, zit nu niemand, of een passagier die misschien alleen van koken het fijne weet..

Die zaterdag moest ik mezelf ook weer bewijzen. Er stond een pittige wind, ruim 40 km/h. Ik had al een tijdje niet gevlogen, aangezien ik de laatste tijd alleen maar met de neus in de boeken zit. 'Wat is een helikopter ook al weer?' vroeg ik aan de instructeur als geintje. 'Een fuel-to-noise converter' was het antwoord. Jep, we kregen allebei weer zin in vliegen.

Na het loskomen van de grond voelde het weer heerlijk, niet te beschrijven. Ik zat weer met een smile op mijn gezicht: Dit is mijn ding, mijn speeltje die met respect behandeld wil worden. We taxien bij de hangar vandaan, richting de helispot, en terwijl ik de bocht inzet merk ik hoe de wind ons probeert beet te nemen. 'Nee, luisteren zul je! Ik ben de baas.' De wind geeft toe en probeert het de eerste 10 meter niet weer om daarna weer toe te slaan. Een constant spel waar je als vlieger steeds mee te maken hebt. Het weer. Respecteer die ook.

We stegen op en ik werd benieuwd naar wat de instructeur van me verlangde. 'Richting Zeewolde', was het antwoord. Nog voor we daar aankwamen, moest ik bepaalde procedures laten zien: Normale bochten, steile bochten (nee, je valt er niet van opzij uit), wat doe je als dit lampje brandt, wat als er rook in je cockpit is, stilhangen in de lucht op hoogte en eens kijken hoe snel je door de wind meegevoerd wordt. Terwijl we daar stilhangen scheert er een sportvliegtuigje voorbij. 'Ja, stilhangen kunnen jullie niet he'..

Het mooiste moest nog komen: autorotations, stuck pedals en slope landings. 'Sorry..?' Hoor ik je denken. Kort uitgelegd, autorotation is een noodlanding met een heli. Bij stuck pedals, zoals het al zegt, werken je pedalen niet meer. Een slope landing is een landing op een schuine helling. Dat laatste lijkt eenvoudig, maar ik kan je vertellen dat toen ik dat de eerste keer te zien kreeg en het daarna zelf moest doen, ik het idee kreeg dat ik opnieuw vliegen aan het leren was. Dat vraagt behendigheid! Daarom is het juist leuk. 'Nu proberen we een slope landing met tailwind', hoor ik naast me. Hmm, zal heftig worden dacht ik. De heli reageert namelijk het fijnst met headwind, pal van voren. Eigenlijk is een helikopter net een windhaan. Als je dan de wind van achteren hebt, ruim 40km/h, en een behendigheidslanding moet uitvoeren, dan is dat een uitdaging, maar dat verliep heel goed.

'Oke, we gaan terug naar het hok', maar ik dacht daar anders over. 'Ik wil nog een stuck pedals doen, en een quickstop met headwind en 1 met tailwind'. De instructeur moest grinniken. Jep, ik heb er zin in! Totaal hadden we nog geen uur gevlogen, maar het zat er helaas weer op. Nu 'moet' ik weer een paar maanden wachten.. Wachten?? Ja..

Eind februari hoop ik weer vier theorie examens te doen en nog eentje in maart. Daar gaat veel vrije tijd in zitten en heeft nu even prioriteit. November 2011 4 ATPL examens afgerond met een gemiddelde score van 97,5%. Erg blij mee zul je begrijpen. Loont het dus toch om driftig in de boeken te neuzen. Moet wel eerlijk bekennen dat ik blij zal zijn als ik van deze theorie af ben, het is wel erg veel! Maar ja, je weet waar je het voor doet..

Vanaf begin april tot diep in het najaar hoop ik bijna 150 uur te vliegen voor het resterende gedeelte van de opleiding. Ik hoop dan ook meer tijd te hebben om weer video's in elkaar te knutselen, te zien op mijn huidige YT-kanaal. Dus veel mooie belevenissen en dus (blog)verhalen in het vooruitzicht! O.a. voorbereidingen vinden plaats op dit moment, om te gaan vliegen in Amerika, om daar een external load cursus en solo uren te vliegen. In Nederland een examen op een grotere heli, om daar ook rondvluchten mee te mogen doen. Het laatste gedeelte van de opleiding in het najaar, zal naar alle waarschijnlijkheid in Denemarken worden, maar dat is nog niet definitief vastgelegd. Kortom, er zitten genoeg bezigheden in het vooruitzicht!

'SWICHTING OFF'

Lang geleden weer geblogd! Snelle update: 6 theorie examens gedaan, allemaal gehaald. November de volgende 4. Ben inmiddels weer deels gaan werken, de woensdag en donderdag voor vast. Rest van de dagen studeren. Tevens gesprekken met de KNRM om misschien als vrijwilliger in dienst te gaan. Gesprekken met de bank(en) vorderen gestaagd. Strakke planning gemaakt voor het resterende gedeelte van de opleiding, zomer 2012 wil ik mijn CPL hebben. Volgende nieuwtje, ik blog tegenwoordig voor Discovery Channel, http://blogs.yourdiscovery.com/nieuws/2011/09/vliegen-vanuit-je-achtertuin.html Ook weer om verder te netwerken. Ik wil uiteindelijk daar alleen nog bloggen, dus op den duur vind je daar de nieuwe verhalen! Hou het in de gaten!


De instructeur belde mij pas op, met de vraag of ik de heli naar Bant, NO-polder wilde brengen. Daar zou iemand een proefles op lokatie krijgen, zoals dat zo mooi heet. 'Ja, dat wil ik wel..'. Gistermiddag om 16:00hr was ik Lelystad, met een bak koffie in de hand. De voorbereidingen die ik al eerder op de dag thuis gedaan had even doorlopen met de vlieger (Frans) die ik weg moest brengen. Oftewel: Is die Wilfred wel te vertrouwen ;-).

Hij durfde het zowaar aan en om 17:00hr hingen we in de lucht, om vervolgens om 17:30hr bij Remco achter de boerderij te landen. We hadden prachtig weer, een uitzicht waar je u tegen zegt en het voelde weer heerlijk, de controls in handen. Met een glimlach op m'n gezicht koersten we richting het noorden.

De andere vlieger is ook nog eens instructeur, en daarom moest ik het ook maar even ontgelden. Gelukkig ben ik erg leergierig, dus kom maar op! En terwijl we noodlandingen en noodprocedures oefenen, vertelt Frans allerlei praktische tips en trucs. Hij heeft ooit bij de luchtmacht de Starfighter gevlogen en is gezagvoerder bij de KLM geweest: een ouwe rot in het vak. Dus je begrijpt dat mijn oren gespitst stonden, zij het dat ze bedekt waren door mijn headset.

Terwijl we dit oefenen en aanhoren, moeten we ook nog navigeren, want tja, je wilt niet bij het verkeerde huis landen. Die mensen vinden het misschien wel leuk, maar de klant en wij niet zo. Nu hoor ik je zeggen, 'jullie hebben toch wel GPS?'. 'Ja, maar die laten we uit.' We vliegen aan de hand van een luchtvaartkaart, waar heel Nederland op afgebeeld staat, en..........een stratenboek van €2,50. Niets is zo betrouwbaar als het papier. Al snel kregen we de boerderij in beeld, en zetten wij de landing in. Ook nu komt er weer een glimlach op m'n gezicht, dit is toch veel mooier landen dan op een vliegveld. Dit is, hoe helikoptervliegen bedoeld is. Heerlijk gewoon.

Na de landing stapte de gelukkige Remco in om eens te voelen wat heli-vliegen nu eigenlijk is. Ik moest terugdenken aan mijn eerste les: De instructeur liet mij toen flink werken. Ik weet nog als de dag van gisteren hoe het zweet blank op mijn rug stond en dat was niet alleen omdat het in de zomer was.

'Gaan jullie mee koffie drinken?' Plop, ik was er weer.. We liepen met z'n allen richting de boerderij, waarbij je denkt dat je in de keuken een bak koffie gaat nuttigen. Niets is minder waar: we belanden in een heus café! 'Deze boer doet het niet slecht', schiet het door mijn hoofd. En terwijl we aan de koffie zitten, wordt het gebak de stamtafel opgeschoven en komen de verhalen los. Ik bedenk me dat ik best een bak koffie kan gebruiken, die Frans vraagt niet alleen een navigatievluchtje van je. Ook de terugweg wil ik weer noodprocedures oefenen, dus even een oppepper!

Gezelligheid kent geen tijd en dat klopt ook nu weer, Remco komt weer binnen wandelen terwijl de boer vol enthousiasme over zijn bedrijf vertelt. Iedereen hangt aan zijn lippen, figuurlijk uiteraard. Terwijl Remco vol twinkelende ogen zijn verhaal begint over zijn belevenis, wandel ik weer richting de heli om Frans weer terug te brengen, maar ook dat zal niet een rechte-lijn vlucht worden. Terwijl we instappen, zien we hoe de zon steeds verder naar de horizon duikt met een prachtige oranje-rode gloed. We moeten op tijd terug zijn. Ik bedenk me wat voor 'slecht' leven ik heb Ik zou dit 'slechte' leven voor geen goud willen missen. Een heerlijk 'probleem'.

Tot na de reclame!

11-04-2011

Ondertussen is het al weer een paar maand terug dat ik mijn laatste blog plaatste. "Wilfred, wat doe je allemaal?!?!?" Nou, in de weekenden vliegen, doordeweeks leren, en creatieve ideeën uitwerken met het vliegen. Zo ook de volgende..

Een vriend wilde ook eens mee vliegen, en dat kan uiteraard geregeld worden. Je prikt een datum en klaar.. Maar met een paar andere vrienden waar we mee op wintersport waren, kwamen we met het idee om als verrassing voor hem, te landen op het DSV voetbalveld, en hem uit te laten stappen. 'Kan dat?' 'Denk het wel, ga ik overleggen met de vliegschool..' Direct na terugkomst van een weekje prachtig en ontspannen skiën, contact gezocht met de vliegschool en werd alles op touw gezet. Zonder dat Gerco (het 'slachtoffer') het wist, werd alles tot in de puntjes voorbereid. Hij houdt nogal van een potje voetbal en daarom wilde hij smorgens vliegen, om smiddags een belangrijke wedstrijd te kunnen spelen. Idee was dus, hem vlak voor de wedstrijd uit te laten stappen, zodat hij de warming up kon doen, en gelijk kon voetballen.. De heli werd smorgens geboekt, om geen argwaan te wekken. Maar de moeilijkheid voor mij was, om te zorgen dat het 'uitliep', zonder dat hij zenuwachtig zou worden om te laat te komen op de wedstrijd.

'Zal ik je op komen halen?' 'Nee', zei ik, 'ik pik je wel op, ik rij toch altijd via jouw woonplaats naar Lelystad..' (leugentje om bestwil) 'Ben om 10:15 bij je'.

'Ik heb liever een half uur eerder, straks ben ik te laat bij de wedstrijd. Ik neem de voetbaltas wel vast mee, mocht het uitlopen, kunnen we altijd rechtstreeks naar het voetbalveld rijden.' 'Nee Gerco, ik heb er nog een half uur speling bij gerekend, dus we zijn sowieso op tijd. En laat de tas maar thuis, je kunt niks mee nemen in de heli.. (hopelijk dat hij dan niet besefte dat de tas gewoon in de auto kon blijven liggen.. 'Ok, is goed' Yes, hij trapte er in..!)

Die zaterdagmorgen was ik 10:15 bij zijn huis. Nadat hij ingestapt was, heb ik direct een andere vriend een sms gestuurd met de mededeling dat Gerco z'n tas opgehaald kon worden.. Ons plan ging van start..

Onderweg zegt Gerco: 'Hee, daar rijdt Gerhard!' (ik in gedachten: 'Eh ja, die is jouw tas gaan halen..')

Op het vliegveld aangekomen, hem alles zeer uitgebreid uitgelegd wat ik nu eigenlijk deed, wat voor voorbereidingen er bij een vlucht komen kijken, puur om tijd te rekken. Gelukkig moesten we de heli ook nog aftanken, weer 20 minuten verder.. Hij keek al af en toe op zijn horloge. 'Ja, dat gaan we wel redden' zei ik. 'Desnoods vliegen we minder dan een uur'..

Nadat we de omgeving gezien hadden, en vlak bij het voetbalveld kwamen, kwam de aap uit mijn mouw: Aan Gerco vertellen wat onze plannen waren, dat hij moest uitstappen op het voetbalveld, waar zijn voetbaltas al was, en daarna moest voetballen.. Logisch dat er opeens een verbaasde, en vooral lachende Gerco naast me zat..

Hoe het verder verliep, heb ik geprobeerd in een video te verwerken:



Update 12-04-2011: Leuke reactie in een mailtje van Gerco over de vlucht:
Mooi verhaal en nog echt gebeurt ook.. Lijkt wel of ik gedroomd heb..

Groet,

Gerco

18-01-2011

Daar was ik weer. Even een kleine update tussendoor. Er is het e.e.a. gewijzigd in mijn plannen wat het opleidingstraject betreft. In 1e instantie had ik gedachten om na het behalen van mijn privé brevet, uren op te gaan bouwen voor het commercieel brevet, waarbij in het laatste gedeelte te beginnen aan de ATPL (Airline Transport Pilot License) theorie. Maar aangezien de regelgeving voor de examens van het ATPL theorie-gedeelte wijzigt, heb ik besloten om het om te gooien.

Het is namelijk zo, dat als je VOOR 1 April je eerste ATPL examen doet, je 15 vakken hoeft te doen (is de oude regelgeving nog), en als je NA 1 April je eerste ATPL examen doet, er 22 moet halen! Dit geldt alleen als je zowel helicopter als fixed wing wil gaan halen. Juist, je snapt het al, ik wil beiden gaan doen. Eerst beroeps helicopter halen, daarna beroeps vleugelvliegtuigen. De combinatie heli-vliegen en zakenjets bijvoorbeeld, lijkt me een prachtig.

Lang verhaal, maar kort komt het hier op neer, dat ik ontslag genomen heb van mijn huidige job, om full-time als thuisstudie tegen de ATPL theorie aan te gaan! Oke, een hele uitdaging, geen inkomsten meer, maar met alles heb ik rekening gehouden. (tenminste, dat hoop ik :-) ) Dus ja, weer heel wat anders kan ik zeggen. Lekker uitslapen, croissants eten, koffie leuten, beetje films kijken.. Helaas, dat zit er niet in. Eerdaags komen de boeken/mappen binnen, en gaat het feest beginnen. Maar tot die tijd heb ik genoeg te doen. Doordat ik alsmaar met het vliegen bezig was/ben, is er hier heel wat blijven liggen dat ik nu mooi kan afhandelen, zoals menig hobby de deur uit doen, verkopen.. Interesse?? ;-)

Maar er is ook nog gevlogen! Zoals ik in de vorige blog aangaf, heb ik een vergunning om thuis te mogen landen. 18 December 2010 stond dat in de agenda, en het resultaat kun je hieronder vinden in de video..:



Tot de volgende maal!

13-11-2010

Als eerste mijn excuses dat ik zo laat deze blog plaats, exact een maand geleden had ik mijn praktijkexamen voor het PPL brevet. Reden is simpelweg dat ik er niet echt de tijd voor nam om hem te schrijven, het video editen wat ik ontdekt heb, is toch leuker. Tevens heb ik erg drukke werkweken achter de rug, met savonds nog cursussen, dan vulde ik de schaarse vrije tijd toch net even anders in ;-) Maar nu heb ik echt een ontspan-avond voor mezelf gepland, daar hoort dit ook bij, want ik wil geen afgeraffelde blog afleveren.

Het examen stond gepland op een vrijdagmiddag 15 oktober, en tevens hadden de examinator en de instructeur de zaterdagmorgen ook vrijgehouden, mocht het weer op vrijdag roet in het eten gooien. De weken voor het examen werd ik opnieuw platgegooid met theorie, gelukkig sleepte de instructeur me daar doorheen. De week voor het examen had ik daarom ook geheel vrijgenomen van het werk, om zo goed mogelijk voorbereid te zijn.

Vrijdagmorgen ging ik samen met Rob eerst een les doen, de laatste les voor het examen. Het weer was op dat moment goed, wetende dat de voorspelling was dat het in de middag zou gaan regenen.. Die laatste les ging goed, alles ging me erg soepel af. Tevreden naar binnen voor de bak koffie, en naar het theorielokaal, waar de examinator om 15:00hr zou zijn. Iets over 3 kwam hij binnenlopen, een ouwe rot in het vak leek hij me, al richting de vut-leeftijd en kwam erg ontspannen over. Aan elkaar voorgesteld, en als eerste kwam het weer ter sprake.. Nee, waarschijnlijk wordt het niets vanmiddag.. $%&@!)*# dacht ik, wanneer dan?? Afgesproken werd, om eerst de theorie door te nemen, dan zat dat er in ieder geval op, daarna een circuitje te vliegen en dan te bepalen of de rit doorging of niet. Zo gezegd, zo gedaan.

Nadat we de theorie doorgelopen hadden, en ik uitleg gegeven had waarom ik iets waar gepland had, (route naar Duitsland moest ik plannen), liepen we naar buiten waar de heli in de druipende regen stond te wachten. Hij zag eruit, alsof hij het liefst naar binnen wilde. Maar helaas voor hem, stapten we in, en begon ik aan de start-up procedure. Ondanks het weer, voelde dit veel beter dan allemaal theorievragen op je afgevuurd te krijgen. Hehe, heerlijk weer zitten in de heli, mij kan niks meer gebeuren. Het voelde meer dat de examinator als passagier meeging, dan dat hij mij een examen afnam. Iets in mijn achterhoofd hield me gelukkig bij de realiteit, en herinnerde mij eraan dat hij die dag toch wel bepaald of je slaagt of niet..

Aan de ene kant voelde het heerlijk onspannen, weer vliegen, aan de andere kant een kleine gezonde spanning: Wat vind hij ervan? We vertrokken voor een circuitje waarna hij aangaf dat we onze rit konden vervolgen, hij zag het wel zitten ondanks het slechte weer. Tja, ook dan moet je kunnen vliegen was de opmerking. Tuurlijk, dacht ik, maar als ik alleen moest vliegen, was ik niet gegaan met zulk weer. De wolkenbasis varieerde van 500ft tot 1000ft, en het regende behoorlijk. Een weerbeeld wat ik nog niet eerder zo slecht gehad had met het vliegen.. Daarom ik was ik behoorlijk met het weer bezig, waar zit de wolkenbasis, waar zit ander vliegverkeer, goed luisteren op de radio, en doordat ik lager vlieg, zocht ik naar open velden voor een eventuele autorotatie. Kortom, de workload was een stuk hoger dan normaal. Vanaf Zeewolde ging ik richting Barneveld, en daar in de buurt aangekomen gaf hij aan dat hij het wel prima vond, hij wilde naar Hilversum. Aan de hand van de kaart moest ik hem dan vertellen welke koers we dan moesten gaan vliegen, tijdsduur en of er genoeg brandstof voor was. Alles was prima en we vervolgden onze weg over de snelweg A1 richting Amersfoort. Tijdens het vliegen werd er weinig gepraat. Af en toe hoorde ik hem een deuntje fluiten door de intercom, wat er waarschijnlijk op leek dat hij wel tevreden was. Waar vliegen we nu? Bijna bij Amersfoort. Oke. En stil was het weer. Beiden genoten we van het vliegen, ondanks het weer. Ook dat weer is mooi, het was een spelletje waar we mee bezig waren. Het weer, de heli en wij, alleen dat type weer was gevaarlijker, of beter gezegd, uitdagender.

In de buurt van Hilversum vond hij het opnieuw prima, en wilde terug naar Lelystad. Op het vliegveld aangekomen, wilde hij nog wat verschillende autorotaties van me zien, op een helling landen, landen terwijl je je staartrotor niet kunt gebruiken, en nog wat andere oefeningen. Leuk was wel, de EFATO. Oftewel, een motoruitval terwijl je net vertrekt. Daar hij bij de andere autorotaties vooraf aankondigde wat hij wilde zien, zei hij dat bij deze keer niet: En we gaan weer vertrekken, hoorde ik, een normal take off. Plotseling drukte hij de collective volop naar beneden, waarna ik onmiddelijk de autorotatie inzette. Vanuit mijn ooghoeken zag ik, dat hij me aankeek, en redelijk droog hoorde ik in mijn headset: Oh, ik wilde je laten schrikken.. Helaas makker, dan moet je van betere huize komen en ik bracht de heli met de breedste grijns van die dag, naar de grond.

We gingen richting hangar, en toen de rotor nagenoeg tot stilstand was gekomen, gaf hij me de hand. Gefeliciteerd, hoorde ik hem zeggen, ik heb weinig aandachtspunten. Oke, zei ik, dank je. Maar het drong nog niet echt door dat ik die helikopter gewoon zelf mag besturen, mensen mee mag nemen, de wijde wereld in.. Nee, dat kwam later pas. Tjonge, ik ben helikopter piloot.. Een nog een keer extra krabben achter de oren, deed me dat meer en meer beseffen.. Dit was toch mijn droom? I did it!

Maaaaaaaaar, we zijn er nog lang niet. Nu heb ik wel mijn prive brevet, maar nu het commerciële gedeelte van de opleiding. Iets waar ik ook weer naar uit zie, laat maar komen die handel!

Update: De vergunning om thuis te mogen landen is ook binnen! Dit houdt in dat ik maximaal 12x per jaar thuis mag landen. En opstijgen uiteraard.. ;-) Je ziet het, het wordt al leuker..

19-09-2010

Het wordt weer tijd voor een update van mijn belevenissen, het is al weer 2 maand terug dat ik mijn laatste blog geschreven heb. Eigenlijk te lang geleden. Als ik zeg dat ik er geen tijd voor had, klinkt dat als een smoes, en misschien is dat gedeeltelijk ook wel zo. Want ik ben met iets nieuws begonnen, en daardoor is de blog wat naar de achtergrond gedrongen. Ik ben begonnen met alle lessen te gaan filmen, om deze later thuis terug te kijken, om er nog meer lering uit te halen en uiteraard om er leuke video's mee in elkaar te knutselen. Dat laatste vergt ook aardig wat tijd, en ben ik tussen het leren en lessen door nu druk mee, vandaar dat de blog wat achterblijft..

Maar niet getreurd, hier is hij dan. Het verhaal zelf wil ik kort en samengevat houden, je zult de onderstaande video's moeten bekijken om een idee te krijgen wat ik afgelopen tijd gedaan heb. Sowieso denk ik dat beeld en geluid mensen meer vermaakt dan een verhaal dus ga er maar eens goed voor zitten.. ;-)

Als eerste een video, waarbij de instructeur Settling with Power/Vortex Ring State laat zien, dit is een situatie waarbij de helikopter, eenvoudig uitgelegd, bijna tot geen voorwaartse snelheid heeft, en na een tijdje haast onbestuurbaar naar beneden dwarrelt met hoge snelheid. Een situatie waar je uiteraard niet in wilt komen. Doel van de les is, om het beginstadium van die situatie te leren ontdekken zodat je op tijd de situatie kunt herstellen. Erg leerzame en interessante les!


Dit was trouwens mijn allereerste in elkaar geknutselde video, toch niet gek voor een gek ;-)

In de volgende video zie je een dagje rondvluchten in Heerenveen. Op die dag heb ik daar ter plekke een praktijkles gehad, voordat de rondvluchten begonnen, en de rest van de dag mee geholpen als Ground Crew. Kort gezegd houdt dat in dat je helpt bij het in- en uitstappen van de mensen, zorgen dat dat veilig en snel gebeurd, de heli aftanken, met de mensen babbelen, van de zon genieten, kibbeling eten... afijn, je snapt het wel :-) Iets wat ik zeker vaker wil gaan doen! We hebben een leuk team, dus dat komt helemaal goed.. De video is opgenomen door een collega, die zo vriendelijk was de camera een ritje mee te nemen.



Maar m'n grootste trots tot nu toe aan video's is wel de volgende.. Ik heb hier 6 a 7 uur aan geknutseld tot ik tevreden was over het resultaat en die mag er zijn dacht ik. Het is een compilatie van mijn allereerste solo navigatie. Dus voor het eerst alleen landen op andere vliegvelden! Spannend! Gelukkig ging het me allemaal goed af, ook met het navigeren had ik geen problemen. GPS heeft de heli ook, maar je moet het ook primitief met de kaart kunnen, en dat is zeker gelukt. Ik vloog m'n solo van Lelystad naar Hoogeveen, daar geland, korte pauze en toen door naar Teuge. Even gebabbeld met een collega en toen weer terug naar Lelystad. Het weer was prachtig.. Meer wil ik er niet over vertellen, check de video en oordeel zelf..:



Abonneren op mijn videokanaal kan hier: Klikkerdeklik. Bij het plaatsen van nieuwe video's, wordt je automatisch op de hoogte gesteld door email.

Blijf dus naast deze blog ook mijn kanaal op YouTube in de gaten houden, mocht je het leuk vinden om mijn belevenissen te volgen. Momenteel zit ik op ongeveer 40 uur vliegen, minimaal is 45 om examen te mogen doen voor je privé brevet, dus nog maar een paar te gaan, en hopelijk kan ik jullie dan vertellen dat ik er weer een streepje bij heb..

Dit was het dan voor deze keer, geen boeiend verhaal zoals de vorige keer, maar het is de bedoeling dat de video's je weten te boeien :-)

Aanstaande vrijdag ga ik m'n 2e solo navigatie doen, driehoek Lelystad, Nordhorn (Duitsland) en Teuge. Daarna beginnen de examentrainingen..

Bis zum nächsten Mal!

12-07-2010

Daar waren we weer.. Wegens tijdsgebrek en het idee dat een opsomming van een aantal lessen niet echt een spannend verhaal zou worden, heb ik even een tijdje niet geschreven. Maar ondertussen heb ik mijn 1e solo gevlogen, dat is wel een verhaal waard dacht ik. Tevens kan ik tussendoor melden dat ik ook geslaagd ben voor Radio-Telefonie praktijk. Ook weer in de pocket..!

Een paar lessen terug had de instructeur me al voorzichtig laten merken dat de 1e solo er aan ging komen, er natuurlijk erg oplettend, hoe ik daar op reageerde. "Hoe vind je dat.." "Ja, heftig" antwoordde ik, waarna me gelijk bedacht dat ik het helemaal niet zo heftig vond en waarom ik dan toch eigenlijk "heftig" zei. Waarschijnlijk omdat ik niet al te nuchter over wilde komen. Maar zo ervoer ik het wel: gewoon rustig en had er juist erg veel zin in! "Je moet er maar eens een weekend over slapen", hoorde ik aan de andere kant van de tafel, maar zelf zat ik al te dagdromen dat ik al alleen vloog..

2 weken geleden op zaterdag was het dan zover. Na een normale praktijkles, noodstops, noodlandingen, oppakken, neerzetten e.d., kijken of je lekker in je vel zit, geen gekke fouten maakt, kwam de instructeur met een brede grijns op z'n gezicht met de mededeling dat hij ging uitstappen en dat ik maar eens 3 circuitjes alleen moest vliegen. "Prima!". Hij zou blijven wachten aan de rand van het vliegveld met een radio in de hand, mocht ik hem op willen roepen of andersom.

Ik deed m'n normale checks en tilde de heli van de grond. Even een rondje draaien om te zien of er landend of vertrekkend verkeer was, 'de kust is veilig' en opstijgen dan maar! Ik vloog voor mijn idee de circuitjes strakker dan ik ooit gedaan had. Misschien leek het wel zo, maar de instructeur kwam als bevestiging met de mededeling dat hij het heel netjes vond. Mooi zo! Ik wil meer!

Na de 3 circuitjes nog 2 gevlogen, puur omdat de stemming er goed in zat, daarna de heli aan de grond gezet en tijd voor de koffie. Moe maar voldaan hoorde ik een goed commentaar van de ´verslaggever´ aan.

Maar eigenlijk het mooiste kwam nog:
Afgelopen zaterdag, ik ging naar Lelystad met het idee dat ik weer een normale les van Rob zou krijgen, maar integendeel. Tijdens de briefing kwam Rob met zijn idee, dat als de les goed ging, ik maar eens met de kaart alleen op pad moest, een rondje Flevoland zou wel leuk zijn. Totaal niet verwacht, maar dat leek me een goed plan! Kom maar op! Na de les stapte hij weer uit. "Volg de randmeren maar, dan komt het wel goed. Bij Lelystad zit 1 natuurgebied, even om denken om daar omheen te vliegen". "Klinkt goed", dacht ik, "maar nu nog doen..". Toen Rob uitstapte, weer de normale checks gedaan, en hup, opstijgen met die hap. 2 circuitjes gevlogen volgens afspraak, daarna de wijde wereld in!

Ik vloog richting Harderwijk, met beide tanks boordevol, ik kon alle kanten op.. Dit is pas vrijheid! Zelf je ding bepalen met die speelbal in de lucht..! Weer kwam die onvermijdelijke grijns opzetten.. Je zou er kramp van in je kaken krijgen.

Toen ik richting Harderwijk ging, en eigenlijk het rondje moest gaan starten wat Rob voorgesteld had, dacht ik, hallo, ik fladder gewoon richting huis, daar de boel verkennen, bij familie over fladderen, dat leek me veel leuker dan de polder rond! Zo gezegd, zo gedaan. Pretpark Walibi overgestoken, en direct kwam het huis weer in vizier. Pa en Ma stonden al weer in het gazon te gebaren dat ik moest landen (of was het zwaaien..?) Toen richting Doornspijk, het plaatsje waar ik woon. Raar gezicht om dat van bovenaf te zien, maar erg leuk. Van vrienden wist ik dat ze gingen zwemmen, de straatnaam had ik alleen gehoord van ze, die ik normaal met de auto wel weet te vinden. Maar van bovenaf ziet er het wel wat anders uit. Dus maar gewoon de weg gevolgd vanaf ons huis, alsof ik in de auto reed. Zo kwam ik bij de bewuste weg uit waar ze ergens lagen te pootje baden.. Ik meende ze te zien, ze liepen net weg bij het zwembad om onder de bomen te verdwijnen. Helaas waren er meer bomen dan zwembaden, dus een 2e keer lager overvliegen om te kijken of hun het waren, zat er niet in. Wel het lager overvliegen, maar ik vond ze niet meer. Ai.. Dan maar koers richting huize zwager en zus. Eens kijken of die thuis zijn. 2 rondjes om gedraaid, maar geen teken van leven. Dan m'n andere zwager en zus eens proberen, wie weet hebben die 'de koffie warm'. Ook daar waren ze ondergedoken leek het wel, voor de gehaktmolen waar ik in naderde. Meende even dat de zus van m'n zwager stond te zwaaien, maar toen ging ik al weer richting bebouwde kom. Opletten, nu weer naar de 1000 ft. Anders krijg je boze gezichten vanaf de grond. Alhoewel het me machtig gaaf lijkt om eens laag over te scheren..! "M'n broer", dacht ik, die zit vast op het terras. Helaas vond Cafe Halfweg het nodig om parasols te plaatsen op het terras, ik kon niet zien of er wat onder zat! Die dingen hebben dus ook z'n nadelen, nooit gedacht.. ;-) De Goorkolk, de badplaats van Doornspijk, zocht ook menig Doornspijker verkoeling en rust, en zal waarschijnlijk geïrriteerd omhoog gekeken hebben, toen ik overvloog. "Sorry, ik geniet nu even, ik ben zo weg..".

Toen ik het idee had dat ik Doornspijk wel gezien had, even naar de haven van Elburg gevlogen, ook hier weer herinneringen opgehaald, menig uurtje varen hier doorgebracht.. 'Zonnebril op, borrelnootjes, chips en bier bij de hand, radiootje aan, met vrienden richting het eiland om daar verder te 'bakken' in de zon.. Heerlijke ontspannen tijd was dat. Gaat zeker weer komen!

Ondertussen merkte ik dat ik wel wat zere voeten kreeg, ik had geen benul van tijd, maar gokte dat ik al wel een 3 kwartier onderweg was. Ik wilde de tijd ook niet in de gaten houden, de brandstofmeter en m'n lichamelijke conditie vertelden me de meest waardevolle informatie om door te gaan of niet. Het weer was prachtig op dat moment, terwijl er regen/hagel/onweer/windstoten op komst waren, die op dat moment België onveilig maakte, en Nederland opzochten.

Met het gegeven in m'n hoofd dat het nog wel een kwartier terug vliegen was naar het veld, en misschien nog wel een kleine speurtocht werd, besloot ik na een rondje boven partyhotel 't Haasje in Kampen, de terugtocht te beginnen. Bijna het einde van de, voor mij, eerste echte vrijheid-solo-vlucht. Iets om nooit weer te vergeten.. Net voor m'n verjaardag.. Net voor de WK-finale 2010.. Precies in de week dat de Belastingsdienst me een leuke zak geld terug geeft.. Reden des te meer de dag af sluiten op het terras met de parasollen, met de vrienden die terug kwamen van het zwembad. Proost!

"Was jij dat die overvloog..?" "Ja..."
"Geloof ik niet.."
"Alleen..?"
...
"Vertel hoe het zwembad er uit zag.." "Rechthoekig, aan de voorkant een brede trap, jullie liepen rechts, huis stond aan de andere kant van het bad, 1 liep met een luchtbed..."
...
"Verrek, het klopt ook nog..."

Verbaasde gezichten verschenen.. Tja, over een paar maand mogen jullie zelf de parasollen van bovenaf bekijken!

Tot de volgende vlucht, ik 'vlucht' er even tussenuit..

30-05-2010
Zojuist de uitzending van de finale van X-factor gezien, die ik altijd alle uitzendingen hebt gevolgd. Ik hou ook erg van muziek, wat dingetjes in de muziek gedaan voor de hobby, speel al jaren keyboard, waar ik ook erg m'n gevoel op kwijt kan. Waarom begin ik nu over X-factor zul je denken.. Dit omdat ik daar ook allemaal mensen zie, die hun droom achterna jagen. DAT vond ik vooral het mooie aan alle afleveringen. En DAT is wat ik eigenlijk ook wil meegeven voor iedereen die dit leest: Als je een droom hebt, en je krijgt de kans, pak hem dan aan! Vaak krijg ik te horen, de opleiding kost erg veel geld, en het risico dat je een baan krijgt is zo klein, waarom begin je er dan aan.. Maar ik zal blijven doorgaan, net zolang tot ik op de plek zit waar ik me goed voel. En al duurt het bij wijze van spreken m'n hele leven om de lening af te lossen, geld is niet het belangrijkste.. Als ik m'n droom kan waarmaken ben ik pas een tevreden man.. En ik ben ondertussen hard bezig om die droom te verwezenlijken, het gaat me eigenlijk niet snel genoeg zo naast m'n fulltime baan, maar te snel is ook niet goed. Maar m'n punt is, ook buiten de luchtvaart om: Follow your dream, if you can!

Ha, even m'n gevoel kwijt op het toestenbord van de laptop, is een keer wat anders dan op een keyboard. Maar goed, de praktijklessen. Vorige week zaterdag stond de skill-test in de planning, een soort tussentijdse praktische toets. Dit om te kijken in hoeverre je het leerproces goed genoeg oppikt en of er inderdaad wel een kans van slagen op een brevet in zit. Ik moest alle oefeningen laten zien die in de lessen er voor geweest waren, om te bewijzen dat ik dat wel kon. Normale, klimmende en dalende bochten maken, koers en hoogte houden, snelheid verlagen/verhogen en toch op hoogte blijven, circuit vliegen, hoveren, taxiën, neerzetten, oppakken, alles kwam aan bod. Ik was er redelijk tevreden over. En het advies was: DOORGAAN! Heerlijk.. Na mijn les moest nog iemand anders even vliegen op de heli, waarbij diegene moest doen alsof de instructeur en ik passagiers waren. Dit voor zijn commerciële brevet. Dus nog mooi even een ritje als passagier meegepikt, is nooit weg natuurlijk :-)

Gisteren stond voor het eerst 2 lessen op 1 dag in de planning, behoorlijk intensief kan ik je vertellen. Gisteravond was ik daarom wat minder gezellig voor de vrienden, maar ach, je weet waar je het voor doet. Even een flugeltje extra, en je knapt weer op. Het begin van de eerste les ging niet zo denderend, terwijl ik me wel fit voelde. Ik deed bij de startprocedures een verkeerde handeling waardoor de motor afsloeg. En bij het circuit uitvliegen moet je op de voorgeschreven hoogte het circuit verlaten, maar daar bleef ik rustig doorklimmen, dus greep de instructeur in. Maar...van je fouten leer je het meest, dus dit zal me niet meer gebeuren. De eerste 10 minuten ben ik dus niet zo trots op, snap ook niet hoe ik het had, maar na die 10 minuten kwam het weer in me los. Het ging weer heerlijk.. Veel getaxied, gehoverd, hover autorotatie, running take off.. Het zijn allemaal termen, maar ik zal proberen uit te leggen wat ik gisteren allemaal heb mogen spelen met de heli, want dat was het, SPELEN :-)

Een vierkantje hoveren, 1 meter boven de grond, dus eigenlijk een vierkant rondje om de heli landingsplaats hoveren. Bij elke hoek, 90 graden verder draaien en dan naar het volgende punt. Maar dan met zulk strak beleid dat het moet lijken alsof je op een geleiderail vastzit, zo precies moet het. En dat terwijl de wind nog steeds uit dezelfde hoek blijft komen, dus elk gedeelte van het vierkant staan je controls op een andere manier. Je bent dus eigenlijk continu aan het spelen met de controls, de heli en de wind. Jij bent de baas, niet de wind of de heli! Daarna datzelfde vierkantje met de neus 1 kant op, gedurende het hele vierkantje. Al schuifend naar links toe, tot de 1e hoek. Nu dat gedeelte achteruit taxiën. Dat gaat eigenlijk op gevoel, je hebt van te voren gekeken of er niet wat achter je zit, daarna kijk je weer voor je en stuur je op je gevoel de heli in z'n 'achteruit'. Daarna schuivend naar rechts, naar de hoek, en het vierkantje weer afmakend naar je beginhoek, gewoon naar voren taxiën. Misschien omschrijf ik het niet helemaal begrijpelijk, het beste kun je het gewoon zien of meemaken, en dat laatste mag je als ik m'n brevet op zak heb, of ga het zelf ervaren! :-)

Wat ook leuk was, als een soort sleetje in de sneeuw, al skiënd door het gras heen schuiven. Eerst rechtuit, waarbij de heli iets voorover hangt, niet teveel, anders duik je de grond in.. Daarna ook met bochtjes, dus terwijl je glijdt, naar links hangen zodat je op de linkerskid aan het 'skiën' bent, daarna op de rechter proberen. Nu snap je misschien wat ik bedoel met 'spelen'. Bovenstaande zul je met een vliegtuig nooit redden. Dat maakt heli-vliegen zo leuk!

Ook zijwaarts taxiën op de taxibaan heb ik gedaan. Erg leuk! Je gaat eigenlijk gewoon rechtuit, en terwijl je de gele taxi-lijn blijft volgen, draai je de heli langzaam 90 graden naar rechts, zodat je zijwaarts over de taxi-baan taxiëd. En terwijl je nog steeds blijft zorgen dat je over de gele lijn blijft gaan, weer bijdraaien, rechtuit taxiën en nu over links. Dat 'spelen' kreeg ik allemaal in de 2e les gistermiddag, en ik had gedacht dat die juist minder goed zou gaan, omdat de 1 uur vliegen al veel concentratie van je vergt. Maar juist de 2e ging beter dan de 1e les.

Conclusie: ik heb heerlijk gespeeld gisteren, het weer was ook weer goed, vooral die 2e les het meest genoten van alle lessen tot nu toe. Dus dat ik dan gisteravond moe was, vond ik niet zo erg, er was een zeer voldaan gevoel voor in de plaats van die dag. Op naar aanstaande vrijdag, de volgende 2 lessen!

Als laatste heb ik nog een video voor jullie in petto, deze is vorige week tijdens de les gemaakt, het oefenen van een autorotatie - noodlanding:

10-05-2010

Les 6 stond die dag in de planning, 5 dagen later dan les 5. Je ziet het, de rem is er af! In deze blog wil ik het niet hebben over de praktijkles vliegen, die was kort samengevat: pittig, veel hoveren, taxiën, neerzetten, oppakken, 3x circuit vliegen (opstijgen, rondje vliegen en gelijk weer landen) en dat met een leuke crosswind (zijwind) die op zijn manier de heli en dus mij het moeilijk maakte. Maar wel erg leerzaam.

In deze blog wil ik de eerste RT praktijkavond doornemen. RT staat voor Radio Telefonie, hetgeen inhoudt dat je weet hoe je op de juiste manier communiceert vanuit de lucht met een luchtverkeersleider op de grond. Ik kwam rond half 7 's avonds thuis van het vliegen, snel gegeten, daarna gelijk de computer opgestart om in te loggen. 'In te loggen..?' Ja, die praktijkcursus is heel handig opgezet:

Vroeger werden de lessen klassikaal gegeven bij bijv. een vliegschool. Tegenwoordig met internet gaat dat wat handiger. Iedereen volgt de les thuis via het internet. Het enige wat je nodig hebt, is een headsetje (Thanks Bart...eh....Cordys) computer of laptop en uiteraard een internetverbinding. Je moet wat software installeren, inloggen, en hup, opeens zit je met 7 man (ons klasje) te babbelen met elkaar over internet. Zo kun je dus thuisblijven, en een ander voordeel is, dat je elkaar niet ziet. In het echt met het vliegen zie je elkaar ook niet, dus het maakt het alleen maar realistischer.

Eerst werd even de voorstel-rondje gedaan, even uitleggen wie je bent en wat je doet. Daarna het eerste hoofdstuk vluchtig doorgenomen die we opgestuurd hadden gekregen per post, en toen begon het echte werk. Alle 6 cursisten kreeg een opdracht, wat er feitelijk gebeurd, 6 man die 'vliegt' en de 7e man is de luchtverkeersleider. Een opdracht die ik o.a. moest doen:

De N555BK is een Cessna Citation die geparkeerd staat op de East Apron van
Schiphol. Je hebt ATIS informatie Q ontvangen. Begin met het maken van een proefoproep op Schiphol Delivery frequentie (121.900), je bent een VFR vlucht naar Bremen.

Ter verduidelijking, N555BK is het registratienummer van je vliegtuig (Cessna Citation) en ATIS is een automatisch gesproken weerbericht op een bepaalde freqentie met volgletter Q. VFR betekent letterlijk, Visual Flight Rules: vliegen onder zichtcondities.

Bovenstaande opdracht moet je dan uitwerken tot normale communicatie, die gebruikelijk is in de luchtvaart. Alle 6 zaten we elk om beurt met de luchtverkeersleider te babbelen, oftewel je opdracht te 'vliegen'. Bijvoorbeeld je motor mogen starten, moet je ook voor toestemming vragen, dat gaat dan als volgt:

Vliegtuig:
‘Cessna Citation, Parked at Schiphol East,
VFR to Bremen, Information Quebec (received),
Request start-up, N555BK’

Luchtverkeersleider:
‘NBK, roger,
Startup is approved
Information Q is correct
QNH 1003
Time is .02, runway 22’

Vliegtuig:
‘Start-up approved
QNH 1003
Runway 22
Time checked, NBK’

In het eerste gedeelte vertel je eigenlijk wie je bent en wat je wilt, de luchtverkeersleider reageert daarop, en geeft toestemming om je motor te starten. Die gegevens die hij doorgeeft, noem jij daarna opnieuw op om er zeker van te zijn dat er niet iets verkeerd verstaan is. Zo deden we ieder een 3-tal opdrachten, en als laatste bekeken we samen online een aantal plattegronden van 5 verschillende grote luchthavens, zodat je weet wat en waar je iets op een luchthaven vindt.

Gelukkig had ik van te voren een Red-Bull gehad, dat was zeker nodig na zo'n pittig dagje vliegen. En Engels is al niet mijn sterkste kant, dus ik moest de aandacht 's avonds nog goed er bij houden! Ik ben ook bezig met een cursus Engels, om alles bij te schaven, series/films bekijken zonder ondertiteling, engelse boeken lezen, maar je kunt niet alles tegelijk.. :-) Maar we stomen rustig door, het 1 na het ander.

Aanstaande maandag gaan we nog een leuk dagje beleven. Met een aantal leerlingen van de vliegschool richting vliegveld Eelde, om daar wat te oefenen met brandblussen e.d. op vliegtuigen. Vooraf moet je ook weer wat leren, wat vanavond in de planning stond en nog staat, maar ik dacht opeens dat ik eerst bovenstaand verhaal maar eens uit de mouw moest gaan schudden, want de komende dagen gaat er anders toch niet van komen..
Druk druk druk.. Maar we blijven lachen :-)

05-05-2010

Laat ik beginnen met de 3 theorie examens, die ik 13 april moest afleggen. Navigatie, menselijke beperkingen en radio telefonie. Voor de beide laatste vakken maar ieder 1 fout, en navigatie 3 fout. Mooie resultaten dus. Leuk om te vermelden waar ik wel trots op ben, dat ik later een mailtje kreeg van de vliegschool, waarin stond dat ik alles (de andere 4 in februari) in een recordtijd gehaald had. (de theorie naast je volledige baan doen). Dus dat is ook weer een mooie opsteker voor de commerciële theorie die later komt: dat moet dan ook wel goed komen lijkt me.

Bevrijdingsdag, vele mensen genoten van de vele festivals, maar ik genoot die middag van de vrijheid in het luchtruim. En wat een prachtig weer hadden we opnieuw. De punten die ik me voorgenomen had van de vorige les, had ik i.i.g. in me zak, letterlijk: ik was op tijd, aantal 50 centen mee voor dat bruine vocht en na de les geen afspraak gepland. Maar goed ook, gisteravond was ik pas kwart voor 9 thuis, en dat vanaf 14:00 op het vliegveld.. Dat het zo'n lange dag werd, was omdat we uitgebreid naar het weer gekeken hebben, uitgebreide pre-flight inspectie gedaan, ruim een uur gevlogen, en een lange debriefing na de tijd gehad, tevens de weekenden vastgelegd tot de zomervakantie om elke zaterdag 2 uur te lessen. Zal tevens tussendoor nog wat vrije dagen van het werk opnemen, om nog wat meer uren te kunnen pakken.
De andere lessen waren ook erg leerzaam, maar die van gisteren toch wel het meest tot nu toe vond ik. Alles uitgebreid behandeld, en na een uur vliegen moesten we tanken, had je even rust, en bij het vertrekken van de pomp had ik echt zoiets van, 'ik wil nog een uur..'..

Maar wat is er deze les gebeurd? In elke blog wil ik een bepaald onderdeel behandelden, zodat de blogs niet een saaie opsomming van punten worden, het moet wel leuk leesbaar blijven. Daarom deze keer: Het vliegen over je eigen huis..

In eerste instantie zou ik vandaag lessen, maar de instructeur belde dinsdag met de vraag of ik niet een dag eerder kon. Prima, het maakte voor mij niet uit. Toen bedacht ik me opeens dat het misschien wel leuk zou zijn, om voor Pa, die die dag jarig was, over ons huis te vliegen. Hij is ook altijd gefascineerd door het vliegen. Dus aan de instructeur gevraagd of dat mogelijk was: 'geen probleem' en na het opstijgen van Lelystad, direct richting het Veluwemeer, over een eilandje, richting Nunspeet en daar begon het zoeken voor me. Ik kan je vertellen dat wegen en huizen zoeken vanuit de lucht erg moeilijk is. Het wegennet lijkt opeens totaal anders dan hoe je denkt dat het eruit zal zien als je altijd in een auto rijdt. Dus je gaat op zoek naar herkenningspunten. Nunspeet kun je zien liggen, en ik wist dat ik dan zoeken moest tussen Nunspeet en het Veluwemeer in. Tegelijkertijd op zoek naar een aantal schuren van de buurman, die als rijtjeswoningen aan elkaar geplakt zijn.Op een gegeven moment zag ik die, maar het huis wat er bij stond, klopte niet met die van de buurman. Maar ik had wel een idee, een kilometer hier verderop van huis, heeft iemand die zelfde schuren. Zo wist ik wel dat ik in de buurt zat. Dus maar gewoon recht er op af, en hoe dichter je het nadert, des te beter je de omgeving herkent. Het duurde dus niet lang, of ik zag ons huis liggen. Ondertussen moet je zelf nog blijven vliegen, dat gek genoeg al gedeeltelijk automatisch gaat, zonder dat je er bij nadenkt.

Thuis werd voor de buren de verjaardag gehouden van Pa, en Ma wist ervan dat ik zou overvliegen. Toen zij op een gegeven geronk hoorde, riep ze: 'Dat moet Wilfred zijn die overvliegt!' Iedereen snel naar buiten, maar helaas...... Het was een sportvliegtuig.. Toen begon bij iedereen wel een lichtje te branden: waarschijnlijk komt die gek van 26 zo overvliegen. We waren pas later vertrokken vanaf Lelystad, doordat we alles uitgebreid behandeld hadden, dus rond etenstijd kwam ik pas aantoeren richting huis. Eerst recht over het huis heen, rechterbocht ingezet, en daar zag ik Pa en Ma al buiten staan. Even een 8-tje ingezet, om nog eens goed over te vliegen, de instructeur zat ondertussen met m'n camera foto's te maken. Toen voelde ik me al wat piloot: 'Hij is fotograaf, ik moet zorgen dat ik zo strak mogelijk vlieg in de bocht, zodat hij zo goed mogelijk de foto's kon schieten..' Terug naar de werkelijkheid: ik ben bezig met praktijkles 5. De buren hadden hun avondeten onderbroken hoorde ik later, die stonden in no-time ook bij Pa en Ma te zwaaien. Ik denk omhoog, kan me niet voorstellen dat iedereen naar elkaar zwaaide op 30 m2 ;-) Al met al een erg mooi gezicht vanuit de lucht, geeft een heerlijk gevoel kan ik je zeggen, zelf vliegen over je eigen thuis.

Maar er moest ook nog gelest worden, ik moest het taxiën en hoveren nog menig keer oefenen, dus de vlucht ging weer verder richting Harderwijk. Bij Zeewolde nog wat oefeningen gedaan, richting het vliegveld en daar na de landing bovengenoemde punten geoefend.

Leuk detail: toen we ons huis naderen, zei de instructeur dat dat een prima plek is om ook eens te landen. Gaaf! Dus dit gaat zeker in de toekomst nog gebeuren, een belevenis die je zeker hier ook weer terug gaat vinden! Ook m'n gedachte dat Marine en Luchtmacht uit m'n hoofd moeten, is weer terug gekeerd: Hoorde van de instructeur dat iemand ouder dan 26, gedeeltelijk eerst commercieel gelest, nu bij de Luchtmacht vliegt, omdat ze te kort komen. Dus de mogelijkheid is altijd nog aanwezig! Dat deed me goed toen ik dat hoorde. Ik zie mezelf al in een heli van de Marine vliegen..Droom droom droom.. Maar ook trauma en KLPD lijkt me gaaf: dat ik in deze wereld wil blijven is zeker, waar ik uiteindelijk terecht kom: nog geen idee..

A.s. maandag is de volgende les: stay tuned!

En we zijn weer terug.. Op de grond welteverstaan.. E.e.a. qua afspraken was gewijzigd, vandaar dat de les vanmorgen plaatsvond, en niet vanmiddag. Zoals ik in de vorige blog aangaf, wilde ik gaan testen met live video streamen vanuit de heli. En dat is ook gebeurd. Maar helaas was de UMTS-dekking niet voldoende, en is het geheel schokkend, of nagenoeg niet opgenomen. Een paar beelden kun je hier bekijken: http://www.ustream.tv/channel/wilfred07 Dus eens maar nooit weer.. ;-) Volgende keer wil ik gaan proberen GPS tracking te doen, daarbij wordt precies de gevlogen route bijgehouden, met eventueel foto's van onderweg. Hopelijk dat dat wel goed lukt.

03-04-2010, de dag dat ik weer zou gaan vliegen. Het is ondertussen al weer een maand geleden dat les 3 geweest is, het wachten voor de 4e les duurde weer veels te lang. Gisteren de hele dag geleerd aan de theorie, en savonds vroeg naar bed gegaan, om vandaag fit te zijn. Toen ik gisteravond de trap op liep, dacht ik: "Ga ik nu vroeg naar bed om morgen fit te zijn, of om snel te slapen dat het eerder zaterdag is..?" Juist, ben je 26, en het kind komt weer in je los.. :-) Maar ook om fit te zijn natuurlijk. 2 vliegers..eh..vliegen in 1 klap.

Na een stevig ontbijt, moest ik nog behoorlijk doorgassen om op tijd in Lelystad te zijn. Precies op de afgesproken tijd wandelde ik de hangar binnen. Ik was de eerste, helemaal home alone in de hangar. Naar de kantine gewandeld, computer al vast aangezet om het weer te checken, en met m'n portemonnee naar de koffieautomaat om nog maar weer eens zo'n drankje te nemen waar je fitter van wordt. Helaas, gepast betalen: 50 cent, en deze meneer had niet kleiner dan 1 euri. Jammer, dan maar geen koffie. Terug naar de computer, en terwijl ik het weer bekijk, komt de instructeur binnen. Nadat we samen het weer bekeken, kwamen we tot de conclusie dat het alleen maar goed uitpakte dat we de afspraak naar smorgens gehaald hadden, aangezien het er naar uit zag dat het smiddags ging regenen. Hup, de jas aan, en al het noodzakelijke mee, en richting de heli. Deze weer naar buiten gereden, pre-flight inspectie gedaan, toen de cockpit in, en daar komt de checklist weer voor dag.. Het feest kan weer beginnen..!

Bij het opstarten van de heli, zagen we dat we moesten tanken, dus gingen we eerst richting de pomp. De instructeur taxiede daar even naar toe, heli neergezet, en tanken maar. Voor de veiligheid wordt er nog even een extra kabel naar de heli gelegd en aangesloten, om eventuele statische electriciteit op te heffen. Anders kun je nog wel eens prachtig vuurwerk krijgen, dat is wel leuk, maar dan gaat de les niet meer door :-( Tijdens het tanken lande er een heli van de marine voor onze neus, een prachtig stuk techniek.. Zeer waarschijnlijk dat die terugkwamen van een demonstratie bij Sail Kampen, die dit paasweekend aan de gang is.

Even gingen me gedachten terug, toen ik alsnog bij de marine informatie opgevraagd had, om te solliciteren voor heli-vlieger, waarbij ik net als bij de luchtmacht te horen kreeg, dat ik net een jaar te oud was.. Nooit had ik de plannen luchtmacht/marine in m'n hoofd gehaald, totdat ik voor mezelf besloot om vlieger te worden, begon het te spelen. Ik was al aan deze huidige opleiding begonnen, toen ik alsnog informatie opvroeg bij de luchtmacht en marine, waarbij de marine m'n voorkeur had. Maar nu zal ik nooit weten of ik dat niveau aangekund had.. HALLLLLLLOOOOOOOOOO!! Dat had je eerder moeten bedenken Wilfred! Tja, een jaar te laat. Nu blijf ik maar bij de gedachte, dat langdurige uitzendingen gewoon niks voor mij zijn, om over het niveau maar niet te hebben, dus luchtmacht en marine was toch niks voor me geweest, dit van nu is de juiste keuze. ;-)

Zo, we zijn weer bij de les.. De instructeur liet de heli taxieen, richting het gras, naast de landingsbaan. Vanaf daar gelijk opgestegen, en in no-time vlogen we het circuit uit. Daar kreeg ik weer alle controls, het voelde gelijk weer lekker, de macht over de machine hebben toverde opnieuw een dikke grijns op m'n gezicht die weer de hele les niet weg te slaan was..

Weer even de standaard bochten geoefend: normale, klimmende en dalende bochten, richting Zeewolde weer, hoogte geoefend en vanaf daar langs de dijk richting Harderwijk. (he dat rijmt..) We hadden niet veel tijd, omdat ik nog met de andere afspraak zat, en de bedoeling was dat ik ook zou gaan oefenen op hoveren, landen en zelf opstijgen. Dus snel richting meldingspunt 'Hotel', daar komen de heli's normaal samen, om dan samen met andere vliegtuigen als in een treintje, richting de luchthaven te gaan. Het 'verzamelpunt' is dus een gevaarlijk punt, hier komt al het luchtverkeer samen dat op Lelystad wil landen, dus uitkijken geblazen. Maar goed ook, want links van ons zat nog een andere kist, daarom even snel een 360 graden bocht ingezet, zodat we achter deze kist uitkwamen. Vlak voordat we het circuit invlogen, scheerde er een Martinair kist net over ons heen, het blijft scherp opletten.

Na de landing op de grond van de instructeur, mocht ik het zelf proberen. Eerst vanaf het gras. Nu lijkt vanaf gras opstijgen makkelijker dan beton zou je misschien denken, maar integendeel. Op het beton merk je direct wat je heli wil gaan doen, elke beweging neem je waar. In het gras kan het best zijn, dat hij naar rechts wil overhellen, en achter een graspol 'haakt'. Dit was dus ook goed te merken, doordat hij even de neiging had om opeens te kantelen. De instructeur liet het ook even zien, leunen op de rechter en linker skid, of op de hakken 'staan', op de 'tenen'.. Tja, je kunt vanalles met zo'n ding :-) De eerste keer zelf opstijgen ging redelijk, maar vanaf het beton opstijgen stond ik zelf versteld van. Dat ging heel rustig en mooi. Dit smaakt naar meer! Juist.. "Ga nu maar landen.. Vanaf een meter of 4 hoog, zachtjes naar beneden, en probeer maar zo rustig mogelijk neer te zetten." Het woord 'rustig' zit altijd wel in m'n hoofd, dus dat moet wel goed komen. Maar vlak boven de grond dacht de heli daar anders over. Hierbij was ook deze landing (jaja, de 1e echte..!) niet vlekkeloos, logisch ook. De 2e ging al weer veel netter. Een raar gevoel, zelf landen en opstijgen met zo'n ding. Met dat je de grond raakt of opstijgt, "shit, dit heb ik even geflikt". Maar opnieuw een fijn gevoel wat smaakt naar meer..veel meer..! Een verslaving waar ik niet meer van af willen raken..

Volgende week heb ik vrij van het werk, om alle lesstof nog eens goed in te prenten, 13 april nog 3 theorie examens afleggen. "Heb je dan alle theorie gehad?", hoor ik vaak. "Nee, wel de basis, maar het komende jaar/anderhalf jaar 'vlieg' ik opnieuw van theorie examen naar theorie examen. Maar zolang je de praktijk er naast hebt, blijf je theorie leuk en interessant vinden. Tenminste, dat is tot nu toe de ervaring..

Wat hebben we vandaag geleerd? Als eerste niet gehaast op de hangar aankomen, het is te hopen dat ik zowel de heenweg als de terugweg niet geflitst ben. Dit ga ik in het vervolg dus anders doen, en dus smiddags geen andere afspraken plannen na de les. Tevens zorgen dat ik sowieso een 50 eurocent op zak heb, die vind de koffieautomaat lekkerder dan 1 euri. Wat betreft het vliegen: altijd fit zijn, strak vliegen volgens opgave, zorgen dat er continu vooruitgang geboekt wordt en vooral: Genieten..!

Voel me net een bergbeklimmer: steeds klim ik een stukje hoger.. Het liefst stap ik gelijk weer in.. Ga je mee?

27-02-2010 had ik praktijkles nr 3. Dat ik nu pas het verhaal online zet, heeft te maken met het feit dat ik de gehele les op video opgenomen heb, hier wilde ik een filmpje van in elkaar knutselen, en hier op de blog plaatsen, maar helaas nog niet gelukt.. Een iPhone is best leuk, maar zitten ook nadelen aan zo'n ding heb ik gemerkt. Maar het fimpje houden jullie nog te goed :) Verder in dit verhaal meer hierover.

Het hele verhaal van de 3e les wil ik kort houden, zeker nu het al meer dan een week geleden is, dus echt 'live' weet ik niet goed meer te vertellen. Les 3 was eigenlijk handelingen en bewegingen als les 2, en als bijkomend stijgende en dalende bochten geoefend. Dit was erg leuk, nog meer dingen tegelijk doen, proberen dat je de bochten zo strak mogelijk vliegt. Ook de snelheid op een recht stuk eruit halen, de heli achterover laten kantelen, en daarna weer versnellen tot de normale kruissnelheid. Deze les ging al een stuk beter dan les 2 vond ik zelf, ook de instructeur was tevreden. Op het eind ook nog weer taxien en hoveren geoefend, ging ook weer beter als de 2e les. In les 2 wilde ik nog wel eens op de verkeerd voetpedaal trappen, dit ging nu al een stuk beter. Ook deze les gingen we weer richting Zeewolde, via de dijk terug naar Harderwijk, langs het water, en weer terug naar het vliegveld. Al met al een klein uur in de lucht geweest.

Nu de blog wat kort is, wil ik gelijk wat vertellen over de video-opnames. Ik wil namelijk het volgende gaan doen: Live video streamen vanuit de heli. Of dit mogelijk is, ga ik aankomende les proberen, na overleg of het van de vliegschool mag natuurlijk :) Via Twitter (http://twitter.com/Wilfred07) komt er dan een bericht dat ik live te volgen ben, die ook gelijk via wie-wat-waar via Hyves gepubliceerd wordt. Hierin zie je dan een url, waar je de beelden live kunt zien. Als de mobiele internetdekking goed is in de lucht, kun je m'n lessen dan live volgen. De spraak is nog niet te volgen, op de opname van de 3e les, hoor je alleen de motor, ook dit wil ik gaan kijken of ik de spraak direct kan opnemen vanaf de headsets die we allebei op hebben. 3 april hoop ik de volgende les te krijgen, dus mocht je een tweet of wie-wat-waar voorbij zien komen in de trend van:

Hey! I'm live on Ustream from my iPhone - http://ustre.am/dJGm

weet je dat ik live te volgen ben. Het is een experiment, en hoop dat het werkt, en als leuk door de 'aardbewoners' ervaren wordt. Om zo iedereen nog meer het gevoel te geven hoe een vliegopleiding verloopt.

Maar voor het zover is, moet ik eerst aan m'n telefoon gaan sleutelen, want de legale software op de iPhone is niet alles. Ga er maar vanuit dat 3 april (als het weer goed is natuurlijk) de 1e streaming komt vanuit de heli! Ben zelf erg benieuwd of het werkt! Gaat dit alles live niet lukken, ga ik ieder geval zorgen voor video's en foto's op de blog, om zo van het alles een beter beeld te geven.

Stay tuned!

Zaterdag, 20-02-10 20:10hr
Ondertussen is 9 februari al weer voorbij, en ben alweer begonnen met het leren voor de volgende 3 examens. Het gaat maar door.. De 4 examens die ik 9 februari gedaan heb, heb ik afgelopen donderdag te horen gekregen dat ik voor alle 4 de vakken geslaagd ben, dus je begrijpt, helemaal blij natuurlijk :-) De vakken die gedaan zijn:

* Grondbeginselen van het vliegen / Algemene kennis luchtvaartuigen - Aircraft General Knowledge / Principles of Flight
* Meteorologie - Meteorology
* Voorschriften en operationele procedures - Airlaw / Operational Procedures
* Prestaties - Flight Performance and Planning

De laatste 3 vakken zullen op 13 april gedaan worden, te weten:

* Menselijke prestaties & beperkingen - Human Performance and Limitations
* Navigatie - Navigation
* Radio Communicatie - RT Communication

Wil je een idee krijgen wat er geleerd moet worden, hier vind je de leerdoelen van de examens: http://www.cbr.nl/10822.pp
Kies dan voor de PPL(H)'s.

De examens werden afgenomen in Utrecht, 9 uur begon het, ik was vroeg genoeg van huis vertrokken, maar door een 'prachtige' lange file op de A27 (13 km) kwam ik 1 minuut voor 9 aan bij het CBR.. Helaas ging de slagboom niet open, dus snel bij een ander bedrijf geparkeerd, hier hing een bordje aan de slagboom: €50.- uitrijkaartje als bleek dat je daar niet hoorde te parkeren.. Maar ik nam de gok, ik dacht, dat examen van 9 uur is me meer waard dan die stomme 50 euro..

Na elk examen, kon je voor jezelf al globaal controleren of je het gehaald had of niet. Voor 2 vakken wist ik zeker dat ze gehaald waren, 1 vak had ik mijn controlestrookje niet goed ingevuld dus wist niet zeker of ik die gehaald had op dat moment en voor het 4e vak zag ik dat ik 1 fout teveel had. Gelukkig was na een herziening van het examen, 1 vraag geschrapt, en heb ik die dus ook gehaald, zij het op het nippertje. Het 3e vak, met m'n onduidelijke controlestrookje, bleek wel gehaald. Zelf had ik mijn scores van te voren hoger ingeschat naar wat ik geleerd had, maar dat van 3 vakken de scores naar beneden gingen, kwam mede doordat er veel heli-vragen in de examens zaten, terwijl er doorgaans weinig heli-lesstof te verkrijgen is. Nu zul je zeggen, maar je doet toch een heli-opleiding dus dat moet je toch weten? Dat is waar, maar laat ik het even uitleggen:

Iedereen die wil leren vliegen, vleugelvliegtuig of heli, moet uiteraard theorie examens doen. Diegene die heli wil vliegen, moet het gehele deel van vleugelvliegtuigen-theorie weten en als aanvulling een stuk heli-theorie. Dus nog wat extra's. Helaas is dit stuk extra, nog niet erg uitgebreid te verkrijgen. En omdat er veel heli-vragen in de examens zaten, trekt dat je scores naar beneden. In 1 examen waren zelfs alle 16 vragen heli-gerelateerd. Gelukkig deze wel in 1x gehaald, maar vond het daarom erg pittig. Bijvoorbeeld 'Meteorologie', is voor vleugelvliegen en heli hetzelfde. Dit vond ik dus ook goed te doen. Tevens m'n hoogste score :-) (moet overigens de exacte percentages nog binnen krijgen)

N.a.v. bovenstaande, wil ik ook gelijk iets rechtzetten. Mensen hebben vaak het idee dat helicopter piloot makkelijker is dan op een Boeing bijvoorbeeld. Dit komt mede, doordat jongens bij de luchtmacht die F16 willen vliegen, uiteindelijk voor de F16 afgewezen worden, en dan maar op een heli moeten gaan vliegen. Als 2e optie zeg maar. Nu zal ik niet zeggen dat F16 makkelijker/moeilijker vliegen is dan een Apache helicopter, maar zo ontstaat volgens mij wel het beeld, vleugelvliegen (Boeing bijv.) is dus moeilijker dan helicopter, want dat moet je maar gaan doen als je vleugelvliegen niet red.. Maar zie bovenstaande, je moet juist meer theorie weten, en reken maar dat het harder werken is in een heli.. Maar met alle respect voor de vleugel-jongens hoor, maar mede het hardere werken en uitdaging, vind ik heli-vliegen veel gaver.. Ieder zijn/haar 'ding' zullen we maar zeggen :-)

Aan het eind van de examendag, moest ik natuurlijk nog het dure uitrijkaartje op zien te lossen. Ik ben bij dat bedrijf naar binnen gewandeld, en uiteraard met een lief gezicht, alles aan de wonderschone jongedame de situatie uitgelegd, en kreeg te horen: dat is alleen maar om af te schrikken.. Blij en met maar 5 euro lichter voor de uitrijkaart, op huis aan..

Ondertussen is het weer bijna half 9 's avonds, tijd voor de douche en maar eens een paar biertjes verorberen. Dat wordt vanavond een aantal extra rondjes!

Vrijdag 29 Januari 2010, die dag zou ik de eerste praktijkles krijgen. Eindelijk echt beginnen zelf leren vliegen.. Maar helaas, het weer gooide roet in het eten, maar gelukkig zag het weer voor een dag later er beter uit. En hoe..! Wat een prachtige dag.. Gisteren afgesproken om 15:00 hr op vliegveld Lelystad, maar ik was er 10 voor half 3 al, omdat ik eerst even in de simulator wilde oefenen. Hier hebben ze het binnenste van een heli nagebootst, incl. voetpedalen, cyclic (stuurknuppel), en de collective (soort handrem waarmee je het stijgen en dalen bepaald) en je vliegt met hetzelfde type als de echte, op vliegveld Lelystad ook, schijnt behoorlijk realistisch te zijn. Dus op die manier kun je jezelf al wat aanwennen aan instrumenten en bewegingen e.d. Maar rond 15:00 hr was de heli en instructeur nog niet terug van vliegveld Teuge, rond half 4 was ik het vliegen in de simulator wat beu, en ging maar eens buiten kijken. Wat een prachtig weer.. Er zou meer dan 10 km zicht zijn, dun wit dekentje sneeuw over het landschap, in de verte zouden de sneeuwbuien er aan komen. Kwart voor 4 kwam de heli, 10 minuten later de instructeur per auto, even rond om tafel, de dingen doorbespreken (briefing) wat we gaan doen in de les. Daarna een rondje om de heli lopen, iets wat bij elke vlucht opnieuw moet, controleren op scheurtjes, losse boutjes, of alles mechanisch juist beweegt, of overal de borgpennetjes in zitten, enz.



De proefles die ik 11 september vorig jaar gehad had, was eigenlijk gelijk mijn eerste les, dus dit zou de 2e worden. Toen zat ik rechts, maar nu mocht ik links instappen: de plek van de piloot. Gordels om, headset op, checklist afwerken (in bepaalde volgorde vanaf 0, de heli opstarten). De instructeur vroeg toestemming om op te stijgen, en we taxiën richting landingsbaan. De heli's gebruiken de startbaan niet, ze stijgen er parallel aan de landingsbaan op. Dus over het gras. Erg mooi gezicht was het stuifsneeuw dat toen onder ons opstoof, je voelt jezelf net een grote bladblazer. Eenmaal op hoogte kreeg ik de controls, en moest tegen de wind op sturen, de heli op hoogte houden en naar een bepaald punt in de verte sturen. Je vliegt dan dus eigenlijk schuint tegen de wind in, al 'schuivend' naar jouw punt. Daarna strakke bochten proberen te vliegen, erg gaaf. Ondertussen genieten van het uitzicht, en continu je omgeving in de gaten houden voor ander vliegverkeer. Na een aantal bochten gingen we de hoogte oefenen. Op en neer is makkelijker gezegd dan gedaan.. Van 1000 feet moest ik naar 500 feet. Dit doe je door de collective voorzichtig naar beneden te brengen. Maar dan wil de heli ook een bocht inzetten, iets wat je weer tegen moet sturen met de voeten. Zo heb je met de heli bij bijna elke handeling, bijkomende effecten, die je weer moet tegengaan. En dat is juist het uitdagende, hij probeert met jou te spelen, en jij probeert hem te temmen. En dat nog eens op zo'n hoogte, met een uitzicht waar je u tegen zegt, bezorgde me de hele vlucht een glimlach.. Het werd al iets schemerig toen we vanaf Zeewolde riching Lelystad vlogen, prachtig gezicht. Aan de horizon de zon die aan het ondergaan was, de autolichten, stoplichten en de landingsbaan en al die bewegende lampjes op de grond, kun je alleen maar stil van genieten.. Eenmaal bijna geland, nam de instructeur het weer over, en hebben we daarna nog vlak boven de grond geoefend op hoveren en taxiën. Hoveren is eigenlijk niets anders, dan proberen stil te hangen in de lucht, een meter boven de grond. Maar door de luchtverplaatsing van de rotor, slaat de wind tegen de grond en kaatst weer tegen de onderkant van de heli. Daardoor wil de heli springen en wegglijden alsof hij zich op een gladde skippybal bevind, hij creëert zijn eigen luchtbel onder zich. Dit is erg moeilijk bestuurbaar, en iedereen die heli leert vliegen, zal hier behoorlijk wat tijd aan nodig hebben om dit onder de knie te krijgen. Zo ook ik. Maar ook dat daagt weer uit.. Hij wil iets wat jij niet wilt, temmen dat ding! Ook nog even getaxied, minder moeilijk dan hoveren, maar ook iets, wat vooral in het begin aardig tijd vergt om het onder de knie te krijgen. Je zit nog steeds met je eigen gecreëerde lucht onder je die weg wil. De instructeur taxiede de heli terug naar de hangar, de heli samen binnen gezet, en weer om tafel gaan zitten. Dan wordt alles besproken van de onderdelen die je gehad hebt in die les, wat ging goed, wat ging minder, wat behandelen we in de volgende les, kortom: evaluatie. ('debriefing' in de vliegwereld) Daarna richting huis, lekker achterover leunend, fijn muziekje aan, with a big smile on my face veels te hard naar huis gereden.. Waarschijnlijk adrenaline teveel..

De volgende les heb ik pas over een maand, ik wil eerst de theorie voor het merendeel gehaald hebben, voordat ik hard aan het lessen ga. Stop nu bijna al m'n vrije tijd in het leren. De eerste 4 examens heb ik 9 februari, aankomende week heb ik vrijgenomen van het werk om fit alles nog een goed door te nemen wat ik al geleerd heb. Daarom leek me de praktijkles goed om net een weekje voor de examens te doen, even goed weten waar je het voor doet, en de motivatie nog een latje hoger te leggen. Dit lijkt aardig te lukken :-)

Zo, en nu kruip ik weer achter de laptop vandaan, lang genoeg geluld..

*
05-02-2010, ik werd zojuist even door m'n zus er op geattendeerd dat de evaluatie van de les (officieel les 2 dus) ontbreekt.. Nou vooruit dan ;) De punten die voor les 2 in de planning stonden, zijn behandeld en zelfs nog een aantal extra punten die eigenlijk in les 3 aan bod zouden moeten komen. (30 graden bochten, stijgen en dalen) De volgende les gaan we van start met les 4. Dus hopelijk blijft deze stijgende lijn zo! Zo goed Margreet? :-)
*

Het is al weer een maandje geleden dat ik m'n laatste bericht toegevoegd heb. Maar zo heel veel spannende dingen zijn er niet gebeurd, dan alleen de psychologische keuring. Dit liet nog even op zicht wachten en ook de uitslag. Ook in de toekomst hoop ik alleen berichten toe te voegen als het zinvol genoeg is, en zo nog leuk leesbaar blijft. (hoop ik..)

Goed, de psycho-keuring. Het is trouwens 25 nov geworden i.p.v. de 24e. Dit omdat ik de dag ervoor 's avonds zou moeten werken en leek me dus geen goed idee om dan gelijk de volgende dag de keuring te moeten doen. Want je moet fit zijn, erg fit, heb ik gemerkt. De dag ben ik doorgekomen met 5 bakken koffie en een red bull.. Voor sommige mensen is dat niet veel, maar voor mij meer dan genoeg.

Hup, op Utrecht aan. Ik had niet echt een idee wat ik me er bij voor moest stellen, dus maar gewoon er naar toe en we zien wel. Daar aangekomen, werd ik achter een computer neergezet, een korte uitleg van de dag, een lunchkaart voor de middag, waar is het toilet en de koffie-automaat en daarna gaan met die banaan. Van 's morgens 8:45 tot 's middags 16:00 continu vragen beantwoorden en oplossen op de computer. Verschillende onderdelen kwamen voorbij, wiskunde, natuurkunde, planning, orientatie, multi-tasking oftewel meerdere dingen tegelijk doen. Je kunt het zo gek niet bedenken. Sessies met een tijdsdruk waren 20 min. Grappig was, je ziet 2 balkjes in het beeld, de 1 is de tijd, de ander je aantal nog te beantwoorde vragen. Dus als je zag dat de balk van de tijd verder was dan de vragen, wist je als je zo doorging, de laatste vragen niet aan toe kwam.. Ook persoonlijke vragen, stellingen waar je je het meest in kon vinden. Bijv. 'Waar kun je je het meest in vinden?'

- ik rijd wel eens te hard

- ik kan me goed in andere personen verplaatsen

- als de werkvloer niet opgeruimd is, ruim ik het eerst op, voordat ik aan het werk ga

Je moest gelijk antwoorden, die je het meest aansprak. Zo kwamen er een stuk of 200 van die vragen voorbij. Soms kon je er geen touw aan vast knopen, waarom iets gevraagd werd. Maar niet over denken, gewoon klikken.. Wiskunde en natuurkunde viel me behoorlijk tegen, op school was ik daar niet slecht in, maar ja, er kwamen sommen en vragen voorbij dat ik dacht, dat heb ik ooit gehad, maar zou niet meer weten hoe het moet.. Beetje weggezakt allemaal. Dus er waren ook genoeg vragen die onbeantwoord bleven. Zo kreeg ik een gevoel dat ik bepaalde sessies erg slecht gemaakt had en sommige juist heel goed. Dus je wist niet wat je van je uitslag denken moest. Na de computer was er nog een interview van een uur met de psycholoog. 'Waarom wil je vlieger worden, hoe was je op de basisschool, had je daar vrienden en nu, hoe denken vrienden over je, wat zijn je zwakke en positieve punten, had je problemen thuis of op school, hoe ben je op je werk, hoe pak je problemen aan', van alles weer.. Om een goed beeld te krijgen wat je allemaal voorgeschoteld krijgt, de test is nagenoeg hetzelfde als deze http://www.airwork.nl/bulletinboard/showthread.php?t=6084 alleen het meeste was dan in het nederlands.

Tot de tijd dat de uitslag kwam was het even afwachten. Toen de uitslag kwam, moest ik het eerst zelf doorlezen, akkoord geven en daarna werd het pas naar de vliegschool gestuurd. Maar aan de hand van de uitslag alleen, weet je nog niet of je door kunt gaan met de opleiding, dat beslist de vliegschool. Bij het gesprek met de vliegschool worden je resultaten, ook van de andere keuringen, naast elkaar gelegd en toegelicht. Je zwakke punten wordt gekeken of dat bijgespijkerd kan worden in de opleiding en je goede punten waar dat voordeel op kan leveren in de opleiding.

Voorbeeld: de geografische en ruimtelijke orientatie is voldoende, dit is mooi meegenomen, want dit schijnt veel tijd nodig te hebben om het goed bij te leren als je dit zwak hebt. Dus zo hou je meer tijd over, om je zwakke punten te verbeteren, bijv.: Knowledge-based multi-tasking: het gelijktijdig uitvoeren van een skill-based taak en een cognitief uitdagende taak, waarbij gerichte aandacht noodzakelijk is. Deze heb ik zwak, dus kun je daar meer tijd aan besteden om het toch goed onder de knie te krijgen.

Zo wordt de hele uitslag doorgenomen, en wordt er gekeken of je dusdanig bij te spijkeren bent, dat er een goed opgeleid vlieger uitkomt op alle vlakken. En dat is wat ik wil. Ik wil en zal een goed vlieger worden, met het liefst gezagvoerder/leidinggevende taak. Het lijkt me prachtig om opgebouwde kennis te stoppen in andere mensen en die te zien groeien. Dat merk ik nu al in m'n huidige baan, je kennis die je bezit delen met de jongens en zien dat dit in hun praktijk wordt gebruikt en ze o.a. daardoor op een hoger niveau komen.

Lang verhaal weer, even kort gezegd, de weg naar de opleiding voor vlieger staat voor me open, de grootste uitdaging schijnt nu de bank te zijn, vooral in deze tijd. Maar volgende week ben ik de hele week vrij, o.a. om theorie te leren, wat erg interessant maar wel HEEL veel is kan ik je zeggen, en met banken/accountants te contacten.

Nou, het lijkt me weer eens tijd voor een plaspauze, dat moet ook gebeuren. (in een heli gaat dat wat moeilijk trouwens, nog iets op verzinnen..)

Zo, even een kleine update tussendoor. In het vorige bericht had ik aangegeven dat ik het financiële plaatje rond wil krijgen. Natuurlijk blijft dat zo, alleen moet ik nog wel 1 test doen, die ook belangrijk voor de bank is. Dat is de psychologische test. Voor de bank is die interessant, omdat als je door die test komt, hun ook een bepaalde zekerheid hebben dat je het halen gaat en dus hun het geld kunt terug betalen. Dat kan als voordeel opleveren dat er meerdere banken met me in zee willen, waar je dan de beste uit kan halen. Misschien speelt daar het rentepercentage ook nog wel in mee. Ik kan dus nu al wel naar de bank stappen, maar als ik daar nog even mee wacht, kan het me alleen maar voordeel op doen. Die test heb ik op 24 november a.s. Dus even spannend. Belangrijk is gewoon jezelf zijn, en eerlijk op alles antwoorden. Net zoals met de medische keuring, ben ik ook nu benieuwd naar de uitslagen, wat die mensen in de persoon 'Wilfred' zien.

Tevens ben ik afgelopen donderdag naar de 1e theorieles geweest, die was om te kijken hoe dat bevalt, klassikaal de theorie volgen. Dat beviel heel goed, ik denk zeker dat ik daar baat bij heb, dus pakweg de eerste 20 weken, elke donderdagavond 3 uur ongeveer, hoop ik deze lessen te gaan volgen. Helaas heb ik er al 2 gemist, dus donderdag was driekwart van de les algebra voor mij, maar die jongens wisten 3 weken geleden ook nog niets zullen we maar denken. De les ging die avond over 'meteorologie' oftewel het hele weer-verhaal. Wel pittig, maar zeker interessant. Dat ik te laat instroomde, heeft ook te maken met het feit dat ik zelf eerst alle testen wilde doorlopen, stap voor stap verder en niet van alles tegelijk starten. Niet dat als je een test niet doorkomt, het andere 'verloren' energie en geld is. Maar de cursus is al van start gegaan dit najaar, dus hoe later ik nu de theorie begin, hoe meer ik mis. Dit ook op aanraden van de vliegschool. De theorie kost nog niet zoveel, dus als we deze winter de theorie doen, om dan in het voorjaar te kijken om te starten met de praktijklessen. De theorie is 3 jaar geldig, dus mocht aankomend voorjaar blijken dat de markt nog stil ligt of misschien zelfs verder verslechterd, dan zou ik altijd nog met de praktijklessen kunnen wachten tot de markt weer aantrekt. Juist de praktijk kost erg veel geld.

Aan het begin van dit verhaal, zei ik 'even een kleine-update'. Maar ik geloof dat er weinig kleins aan is.. Sorry, ik zal volgende blog proberen korter te houden. Ik kan soms ook een stil persoon zijn, (zullen sommigen misschien niet geloven) maar wat betreft de opleiding wat ik er over vertel ben ik dat niet echt. :-) Nog steeds enthousiast.. Dat bleek gisteren nog wel op een verjaardag toen ik er over vertelde, dat ik zelf dacht: 'nu ff stoppen Wilfred..'

Dat laatste denk ik nu ook.. Proost voor vanavond!

Van kleins af aan vond ik vliegen al mooi. Als er een vliegtuig of helikopter overkwam moest (en nog steeds vaak :-D ) ik altijd even kijken en kon alleen maar wensen dat ik achter die knuppel zat. De vrijheid, het uitzicht, het avontuurlijke, het bleef trekken. Ik had me altijd al wel voorgenomen om het huidige werk wat ik nu doe, niet tot mijn 65e (ja, is ondertussen al weer 67..) te doen. Het begon steeds meer te kriebelen en toen maar eens een proefles sportvliegen aangevraagd. Toen ik dat gedaan had, kon ik niets anders denken dan: Tjonge, als je dit als baan hebt.. Toch niet helemaal tevreden ben ik verder op internet gaan zoeken, het heli-vliegen was toch veel avontuurlijker, maar ja, dat kan mijn portemonnee niet trekken hield ik mezelf altijd voor. Daarna vele uurtjes op internet gestruind en kwam ik er achter dat met een goede lening het heli-vliegen toch in aanmerking komt, net zo goed als verkeersvlieger op bijvoorbeeld een Boeing. Dus weer die stoute schoenen uit de kast gehaald (maatje 46) en een proefles heli-vliegen aangevraagd. Bij die ervaring viel het sportvliegen bijna in het niet. Dit is veel gaver! Het continu alert zijn, de heli die andere dingen wil dan dat jij wilt, het 'temmen' geeft je een verslavend gevoel. Je wil zo weer opnieuw.. Dus bij thuiskomst was het voor mij duidelijk: ik wil heli-vlieger worden.

Maar dan begint het.. Waar begin je de opleiding? Buitenland? Goedkoper? Is dat wel zo? Kan ik het niveau wel aan? Hoe zit het met een baan? Hoe groot moet de lening zijn? Kan ik het naast mijn baan halen of is het een dagtaak? Wat als je een huis koopt en dus 2 leningen hebt? Zo ontstaan er continu vragen en ga je de antwoorden zoeken. Is het niet op internetfora te vinden, dan vind je het wel bij bedrijven en ervaren personen. Zo heb ik voor mezelf vraag voor vraag kunnen doorstrepen en wordt het plaatje steeds duidelijker.

Voor de vliegschool, maar ook voor mezelf vond ik het belangrijk om eerst een test te doen, of ik het niveau wel aan kan. Er wordt in 2x 2,25 hr gekeken naar je leercurve en persoon zelf. Daaruit volgt een rapport, is dat positief, dan is dat voor jezelf ook soort geruststelling dat het gek moet gaan, wil je het niet halen. Ook voor de vliegschool is het belangrijk, om te weten of de leerling gaat slagen of niet. (even zwart/wit gezien). Dit heb ik 6 en 9 Oktober gehad en was inderdaad positief dus op naar de volgende stap.

Dat is de medische keuring. Deze heb ik afgelopen vrijdag gehad. Er zijn verschillende geautoriseerde instanties, ik heb gekozen voor Arnhem: www.aeromedicalclinic.nl, goedkoop, direct de uitslag en voor mij het dichtste bij en wist waar het was. (1,5 jaar geleden 1 verdieping lager in het pand aan het werk geweest) Hierbij wordt vanalles beluisterd en bekeken, vond het een leuke ervaring. Even een soort van APK voor je lichaam doen.. En ik ben door de APK heen gekomen, dus kan er weer een jaartje tegenaan. Deze stap is ook gezet, dus op naar de volgende..

Ik heb gekeken naar een opleiding in het buitenland, de berichten gaan dat het daar goedkoper is, maar in mijn geval, thuiswonend, de opleiding naast mijn baan kunnen doen, heeft als voordeel dat ik geen levensonderhoudskosten heb en ik heb nog steeds een vast inkomen waar ik deels ook nog de opleiding van kan betalen en dus dat geld ook niet hoef te lenen en dus ook geen rente daarover hoef te betalen. Kortom, het totaalbedrag voor de opleiding, min een eigen spaarpotje, min 3 jaar inkomen (opleiding word op 3 jaar geschat naast je huidige baan) resulteert in al een stuk kleinere lening. Hoeveel dat gaat worden hoop ik komende weken te weten, aangezien ik nog contact ga zoeken met banken/financiële adviseurs. Dus dat is mijn volgende stap en zodra die bekend is, zal ik hier weer gaan posten.

Nu ga ik eerst weer even achter de computer weg, want ik krijg dorst.. Eens kijken wat de koelkast te bieden heeft. Tot na de reclame..